΄Εχασαν όλοι οι «μεγάλοι»: Οι δημοσκοπήσεις, που καθόλου δεν κατάλαβαν το μέγεθος της φθοράς της ΝΔ, τα ΜΜΕ που υπνοβατούσαν πίσω τους, ο Κ. Μητσοτάκης που έχασε 1 εκ ψηφοφόρους μέσα σε έναν χρόνο, σπάζοντας προς τα κάτω το αρνητικό ρεκόρ των ευρωεκλογών του 2014 για τη μνημονιακή τότε ΝΔ, ο Στ. Κασσελάκης που, παρά την ήττα της Νέας Αριστεράς, υπογράφει το ιστορικό χαμηλό του ΣΥΡΙΖΑ μετά το 2015, χάνοντας έναν στους τρεις από τους ψηφοφόρους του Ιουνίου 2023, ο Ν. Ανδρουλάκης που δεν κατάφερε να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρά την βαθιά κρίση του ανταγωνιστή του στον προοδευτικό χώρο.
Κέρδισαν η αποχή που εκτινάχθηκε σε πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα επίπεδα, η ακροδεξιά που αθροιστικά προσεγγίζει το 18%, το ΚΚΕ που δείχνει αξιοσημείωτη σταθερότητα, η Πλεύση Ελευθερίας και η ΝΙΚΗ που καθιερώνονται ως κοινοβουλευτικά κόμματα.
Η αποτυχία του Κόσμου και των Δημοκρατών επιβεβαιώνει ότι τα light κόμματα δεν έχουν τύχη, ενώ οι 11 βουλευτές της Νέας Αριστεράς βρίσκονται σε δεινή θέση έχοντας σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα, μετά από διάσπαση, χωρίς αντίστοιχη κοινωνική βάση.
Το άθροισμα των ποσοστών ΝΔ και των κομμάτων στα δεξιά της είναι σαφώς μικρότερο από εκείνο των εθνικών εκλογών, πριν από έναν χρόνο, και αυτό δείχνει ότι είναι εντελώς επιφανειακή η ανάγνωση της δεξιάς στροφής, παρόλο που ασφαλώς δεν καταγράφεται δυναμική προς τα αριστερά. Αντίθετα, είναι ακριβής η διαπίστωση για ενίσχυση του παθητικού αντισυστημισμού, μέσω της απομάκρυνσης από την εκλογική διαδικασία.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη σταθερότητα του πολιτικού σκηνικού;
Πολλά και τίποτα. Με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ υποχρεούνται να συνεργαστούν για να μπορέσουν να ορθώσουν ανάστημα στις επόμενες εθνικές εκλογές απέναντι στη ΝΔ. Σύμφωνα, όμως, με την κομματική πραγματικότητα, μια τέτοια ανασύνθεση θα προϋπέθετε αλλαγές σε επίπεδο κορυφής, οι οποίες αυτή τη στιγμή δεν φαίνονται ορατές.
Από την Κυριακή το βράδυ γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς αλλά δεν φαίνεται στον ορίζοντα το πρόσωπο εκείνο που θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη πρωταγωνιστώντας σε διεργασίες προοδευτικών συγκλίσεων.
