Ποιο ήταν ως τώρα το πολιτικό πλεονέκτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη; Οτι έπειθε, και πετυχημένα, ότι μπορούσε να συγκεράσει το Κέντρο με την κλασική δεξαμενή της παράταξής του. Θες επειδή γιγαντώθηκε ένα μεγάλο αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα από το 2012 και μέχρι το 2019, και πετυχημένα σέρφαρε ο ίδιος πάνω σε αυτό; Θες επειδή πάτησε όντως σε υπαρκτές αστοχίες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που του έδιναν τον χώρο μιας δομικής εναντίωσης σε εκείνο το πολιτικό και κοινωνικό σχέδιο; Θες επειδή ένα ευρύτερο μπλοκ εξουσίας αποφάσισε να στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία και μια είδους παλινόρθωση στο επιχειρηματικό και κοινωνικό κομμάτι; Αυτά μικρή σημασία έχουν όταν ένα σχέδιο πετυχαίνει και όταν, πολύ περισσότερο, καταφέρνει να εκμηδενίσει τον αντίπαλο. Το σύστημα του ενάμισι κόμματος που για χρόνια βλέπουμε να διατρέχει το πολιτικό σύστημα, ήδη δηλαδή από τις δημοσκοπήσεις του 2016, ήταν κάτι που πέτυχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ηγεμονικά και πολιτικά. Ηταν καλό για αυτόν. Ηταν κακό για τη χώρα. Και αυτό επειδή ακριβώς η ανισομετρία του πολιτικού συστήματος μεταφράζεται συχνά, όπως φάνηκε, και σε θεσμικές ανισορροπίες οι οποίες βάζουν σε ευρύτερη περιπέτεια τα συλλογικά κεκτημένα: υποκλοπές, πελατειακό κράτος, αδιερεύνητη υπόθεση Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ και ένα ευρύτερο πλέγμα κοινωνικών ανισοτήτων που φαίνεται πως διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια. Τώρα εκείνος ακριβώς ο αρχικός συγκερασμός Κέντρου και Κεντροδεξιάς φαίνεται πως δεν είναι ακριβώς ισορροπημένος ή τουλάχιστον δεν καταφέρνει να διατηρείται.
Αυτό που πιθανώς ο Μητσοτάκης μπορούσε και πειστικά να πει, ότι «εγώ σας φέρνω το Κέντρο», τώρα ανάποδα το λένε οι αντίπαλοί του: «Χάνεις και μέρος της κλασικής μας πολιτικής και κομματικής δεξαμενής και έχεις φέρει αμηχανία στο Κέντρο. Οι έσχατοι υποστηρικτές – φανατικοί και ζηλωτές – των σημερινών κυβερνητικών ημερών που δεν έχουν αναφορά στην κλασική αστική Δεξιά αλλά έρχονται από το ακραίο Κέντρο και από την παλιά Κεντροαριστερά μόνο κακό κάνουν στη διακυβέρνηση αυτή. Ετοιμάζουν καλύτερα τον δρόμο για την επιστροφή μιας πούρας Δεξιάς και στην Ελλάδα. Οπως ο Αλέξης Τσίπρας στην πραγματικότητα διαμόρφωσε το έδαφος για να έρθει πιο άνετα και ηγεμονικά ο συγκερασμός ενός ακραίου Κέντρου και μιας κλασικής Δεξιάς, σήμερα οι ημέρες του Μητσοτάκη φαίνεται πως διαμορφώνουν το έδαφος για να έρθει πιο εύκολα δυνητικά μια κλασική παραδοσιακή Δεξιά. Ετσι κι αλλιώς μεγάλο μέρος ενός δικού της αφηγήματος είναι αυτό το οποίο ήδη έχουν αγοράσει οι σημερινοί οπαδοί και ζηλωτές της διακυβέρνησης της ΝΔ.
(Ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Τα Νέα")
