Ηαλήθεια είναι ότι σόκαρε πολλούς η οµιλία του υπουργού ∆ικαιοσύνης κ. Γιώργου Φλωρίδη για τα δικανικά πεπραγµένα της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου (19.6.2025). Ισως επειδή αυτά είναι συνήθως δουλειά των τρολ και όχι υπουργών που ανεβαίνουν στο βήµα της Βουλής.
Αλλά ποιο ακριβώς είναι το πρόβληµα; Είπε κάποιο ψέµα ο κ. Φλωρίδης; Εδώ είµαστε να το ακούσουµε. Σύµφωνοι! Υπερέβαλε ρητορικώς µιλώντας για «βασανιστήρια» των θυµάτων του καταδικασθέντος για έξι βιασµούς, των γυναικών που αναγκάστηκαν να ταξιδέψουν αναρίθµητες φορές στην Ελλάδα για δίκες που αναβλήθηκαν, εξαιτίας των δικανικών ικανοτήτων της κ. Κωνσταντοπούλου. Η λέξη «ταλαιπωρία» –συνοδευόµενη από το «απίστευτη», «µέγιστη», «άφατη» κ.ά.– είναι πιο ακριβής, αλλά όσα είπε ήταν γνωστά προ πολλού από γυναικείες οργανώσεις.
«Το ∆ίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ, (...) ανέστειλε τη λειτουργία του όταν δεν έγινε δεκτό το αίτηµά του προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να µην είναι υποψήφια η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο λόγος της άρνησής µας ήταν ότι ήταν συνήγορος για 7 χρόνια ενός βιαστή» (Σίσσυ Βωβού, «H βία κατά των γυναικών δεν µπορεί να συµψηφίζεται», «Αυγή», 10.4.2013). Συµφώνως µε το ∆ίκτυο, «Η δίκη έχει αναβληθεί 7 φορές, τις 4 λόγω αποχής δικηγόρων, δικαστικών υπαλλήλων ή εκλογών, τις 3 λόγω αιτήµατος του κατηγορουµένου ή της δικηγόρου του» (fylosykis.gr, 30.5.2013).
Προς υπεράσπισή της η κ. Κωνσταντοπούλου κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής µια επιστολή αντιδίκου της ο οποίος έγραψε ότι «η κ. Κωνσταντοπούλου υπήρξε άψογη στην άσκηση καθηκόντων της µε σεβασµό στην πελάτη µου». Μπράβο της, αλλά αυτό αφορά τον δικηγορικό σύλλογο στον οποίο ανήκει και όχι τη Βουλή. Και φυσικά δεν τίθεται θέµα για τη «φασιστική, δε, αντίληψη ότι δεν πρέπει να υπάρχει υπεράσπιση και ότι ο δικηγόρος ταυτίζεται µε το πρόσωπο που υπερασπίζεται» (Ζωή Κωνσταντοπούλου, 19.6.2025). Βεβαίως και οι κατηγορούµενοι, ακόµη και για κατά συρροήν βιασµούς, πρέπει να έχουν δικηγόρο, αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι και βουλευτής.
Το θέµα δεν αφορά µόνο την κ. Κωνσταντοπούλου. Γράφαµε προ ετών, «όταν ο κ. Πλεύρης ανεβεί στο βήµα της Βουλής για τα θύµατα των χουλιγκάνων – µπορεί να µπει π.χ. και θέµα κάποιας αποζηµίωσης–, πάλι θα µπερδευτούµε. Θα αγορεύσει ως εκπρόσωπος του έθνους ή ως δικηγόρος ενός θύµατος που θέλει να επιτύχει το καλύτερο για τον πελάτη του;» («Ή βουλευτής, βουλευτής...», 21.1.2021). Το ίδιο ακριβώς ερώτηµα εγείρεται και για την περίπτωση της κ. Κωνσταντοπούλου, που κατέβηκε από το προεδρείο της Βουλής για να µιλήσει υπέρ του νόµου Παρασκευόπουλου, που είχε ως αποτέλεσµα την αποφυλάκιση (και) του πελάτη της.
(Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Η Καθημερινή»)
