Τα στοιχεία σοκάρουν για την αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία είναι σχεδόν διπλάσια από εκείνα που σημειώθηκαν το περασμένο έτος και φανερώνουν πέραν από την συχνότητα που αυτά συμβαίνουν και το γεγονός ότι πλέον τα περιστατικά αυτά καταγγέλλονται, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι κατά το παρελθόν.
Μάλιστα, σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ παρατηρείται 87% αύξηση στις καταγγελίες για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, σε σχέση με το 2023. Η προσπάθεια εντείνεται με την χρήση του «Panic Button», για το οποίο όμως έχουν σημειωθεί αρκετές περιπτώσεις δυσλειτουργίας και μη έγκαιρης ανταπόκρισης της αστυνομίας. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι, η ύπαρξη ενός τέτοιου «εργαλείου» είναι εξαιρετικής σημασίας, γεγονός όμως που δεν αναιρεί ότι χρήζει βελτιώσεων ως εφαρμογή και ως τρόπος λειτουργίας.
Ακόμη, είναι πέραν του αυτονόητου, το γεγονός ότι θα έπρεπε για το εκάστοτε συμβάν να ενημερώνεται η υπηρεσία της περιοχής στην οποία εκείνο λαμβάνει χώρα.
Ωστόσο, ενημερώνεται πρώτα το Κέντρο Άμεσης Δράσης Αθηνών και με τη σειρά του γνωστοποιεί το συμβάν στην αρμόδια κατά τόπους υπηρεσία. Ο χρόνος, όμως, σε τέτοια κρίσιμα περιστατικά είναι πολύτιμος και μπορεί να κοστίσει…
Είναι κρίσιμο τα ανακλαστικά της Πολιτείας να μην ενεργοποιούνται κατόπιν κραυγαλέων συμβάντων. «Εργαλεία» πρόληψης και αντιμετώπισης κρίσιμων περιστατικών πρέπει να υλοποιούνται και να βελτιστοποιούνται διαρκώς.
Παράδειγμα κωλυσιεργίας της Κυβέρνησης αποτελεί η υλοποίηση του «Risk Tool», το οποίο ενώ έχει θεσμοθετηθεί με τον ν. 5090/24, σε συμμόρφωση με το άρθρο 51 της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης, δεν έχει ακόμη τεθεί λειτουργία από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
Άρα η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να γίνει θεατής κάποιου ακόμη τραγικού συμβάντος, ώστε να «πάρουν μπροστά» τα δυσκίνητα κυβερνητικά «γρανάζια»;
Με ένα τέτοιο εργαλείο του οποίου στόχος είναι η πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας εν γένει, μέσω της εκτίμησης του κινδύνου, που επιτρέπει στο Εργαλείο, να προλαμβάνει τις πιο ακραίες εκφάνσεις βίας, πριν αυτές εκδηλωθούν, θα αποφύγουμε, θα «γλιτώσουμε» θύματα.
Άλλωστε, δηλώσεις των αρμόδιων υπουργών αναφέρουν πως αποτελεί όπλο στην κυβερνητική φαρέτρα αυτό το «εργαλείο», τότε, αναρωτιέται κανείς, ποιος ο λόγος μη υλοποίησης του;
Η κοινωνία απαιτεί τα θύματα να καταγγέλλουν. Και όπως είναι φανερό μέσα από τα στατιστικά αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό πλέον.
Τα αστυνομικά τμήματα και στα Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία σημειώνεται ότι δεν είναι πάνω από έξι στην περιοχή της Αττικής, είναι εκείνα που καλούνται είτε να ενημερώσουν είτε να επέμβουν δικονομικά, προανακριτικά ακόμη και κατασταλτικά.
Υπάρχει όμως σωρεία ερωτημάτων που έχουν γεννηθεί εύλογα, έπειτα και από τα τελευταία ασύλληπτα γεγονότα με τον Αστυνομικό της Βουλής, που φέρεται να κακοποιούσε ποικιλοτρόπως όλη του την οικογένεια.
Πώς είναι δυνατόν ένας τέτοιος άνθρωπος με έναν τέτοιο φάκελο να υπηρετεί στο Σώμα; Έχουν κριθεί ανάλογα, επικαιροποιημένα ιατρικά-ψυχομετρικά, πόσοι και πόσες αστυνομικοί είναι τα πλέον κατάλληλα πρόσωπα για να επιλαμβάνονται άμεσα τέτοιων ευαίσθητων περιστατικών ενδοοικογενειακής, ενδοσυντροφικής βίας; Η άμεση ανταπόκριση που γίνεται στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας γίνεται από προσωπικό που είναι εκπαιδευμένο σχετικά με την διαχείριση αυτών των συμβάντων; Υπάρχει μέριμνα για περαιτέρω εκπαίδευση του προσωπικού των αστυνομικών που επιλαμβάνονται τέτοιων περιστατικών;
Η κοινωνία απαιτεί από την ευνομούμενη και υπεύθυνη Πολιτεία να θέσει ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας για τους πολίτες της.
Να μην αντιδρά επικοινωνιακά και ευκαιριακά, αλλά καίρια και δραστικά.
Η Πολιτεία οφείλει να έχει ρόλο προστάτη και αυτόν τον ρόλο οφείλει να τον επαναπροσδιορίσει.
(Ο Γιώργος Μουλκιώτης είναι Βουλευτής ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής, Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη)
