Μετά από ένα δίμηνο διαπραγματεύσεων, είτε σε επίπεδο επικεφαλής ανάμεσα στις δύο πλευρές, είτε σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, από τη μνημονιακή υποχρέωση για να περιοριστεί η συνταξιοδοτική δαπάνη κατά 1,8 δισεκ ευρώ, έχει καλυφθεί μόνο το… μισό της διαδρομής, ενδεικτικό των μεγάλων εμποδίων που πρέπει να ξεπεραστούν. Ουσιαστικά, οι θεσμοί αρνούμενοι να δεχτούν την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μιάμιση ποσοστιαία μονάδα, οδηγούν την ελληνική πλευρά να διαλέξει ανάμεσα στη ρήξη και το αδιέξοδο, που θα επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, ή στο να αποδεχτεί παρεμβάσεις σε επικουρικές, αλλά και σε κύριες συντάξεις. Με δεδομένο μάλιστα ότι το σκέλος των επικουρικών συντάξεων έχει ήδη ενταχθεί και επίσημα στις συζητήσεις που διεξάγονται σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, μένει να συμβεί κάτι ανάλογο και για τις κύριες συντάξεις.
Στην περίπτωση αυτή βέβαια, η ύστατη «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης θα αποτελέσει ουσιαστικά και επίσημα παρελθόν. Άλλωστε και μόνο το γεγονός ότι στη συνάντηση του περασμένου Σαββάτου, ο υπουργός Εργασίας δέχτηκε να συζητήσει πιθανές αλλαγές στα ποσοστά αναπλήρωσης, για τις περιπτώσεις θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 25-35 έτη ασφάλισης, δείχνει ότι είναι θέμα χρόνου να ανοίξει και επίσημα η συζήτηση για μειώσεις στις ήδη καταβαλλόμενες, κύριες συντάξεις.
Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική πλευρά προσπαθεί να περιορίσει «τη ζημιά», στις λεγόμενες «υψηλές συντάξεις» και να αποδεχτεί περιορισμένες παρεμβάσεις για συντάξιμες αποδοχές από 1.300 ευρώ και άνω, όπως ο ίδιος ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος αποκάλυψε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, την περασμένη εβδομάδα. Παράλληλα, η οριοθέτηση του πλαφόν για μία και για άθροισμα συντάξεων, στα επίπεδα των 2.000 και 2.500 ευρώ, αντίστοιχα, ίσως αποφέρει τελικά πολύ μεγαλύτερα οφέλη, από όσα είχαν εκτιμηθεί σε αρχική φάση.
Γίνεται λόγος πια για περιορισμό της δαπάνης από τη συγκεκριμένη παρέμβαση, που ανάλογα με την τοποθέτηση το πλαφόν, μπορεί να κυμανθεί από 112 – 250 εκατ ευρώ. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το εν λόγω μέτρο θα μπορούσε να απορροφήσει σχεδόν το 1/3 της «τρύπας» που υπάρχει και να διευκολύνει σημαντικά την πορεία της διαπραγμάτευσης.
