«Εάν απλώς, αυξηθούν οι εισφορές ή επιβληθούν νέοι φόροι, και/ή περικοπούν οι επικουρικές για να διασωθούν, προς το παρόν, οι κύριες συντάξεις, το πρόβλημα θα παραμείνει», τονίζεται στο εβδομαδιαίο δελτίο του Συνδέσμου. «Θα πετύχουμε κάποια άμεσα δημοσιονομικά αποτελέσματα, όμως δεν θα έχουμε ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που θα είναι οικονομικά βιώσιμο και αναπτυξιακά και κοινωνικά αποτελεσματικό. Μέσα σε ένα πλαίσιο αδιαφάνειας και σύγχυσης, αργά ή γρήγορα, οι εργαζόμενοι θα αρχίσουν να αντιλαμβάνονται ότι οι εισφορές που καταβάλλουν είτε θα έχουν άγνωστο αντίκρισμα στο μέλλον είτε θα καταλήγουν στο τέλος σε συντάξεις πείνας.
Και αυτό ανεξαρτήτως του αν δουλεύουν πολλά ή λίγα χρόνια, είτε αμείβονται καλά είτε όχι, είτε προσπαθούν να βελτιώσουν την ζωή τους εργαζόμενοι σκληρά και επενδύοντας τις αποταμιεύσεις τους είτε επιδιώκουν να καταναλώνουν άμετρα χωρίς να βάζουν κάτι στην άκρη, αδιαφορώντας για το αύριο. Θα προκύψει, έτσι, πλήρης απονομιμοποίηση του συστήματος, με τους εργαζόμενους όχι μόνον να προτιμούν τη μαύρη εργασία, αλλά καθώς θα υπάρχει και αναντιστοιχία των εισφορών που καταβάλλουν και των συντάξεων που παίρνουν, να αρνούνται να συμμετέχουν στην κοροϊδία που απαξιώνει την αποταμίευσή τους, με απρόβλεπτες επιπτώσεις στον κοινωνικό ιστό».
Ο ΣΕΒ προβάλλει τέσσερις προτάσεις για το ασφαλιστικό, που περιλαμβάνουν:
- μείωση και όχι αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών,
- εξασφάλιση αξιοπρεπούς σύνταξης για όλους, λαμβανομένων όμως υπόψη και των εισφορών που έχουν καταβάλει κατά την διάρκεια του εργασιακού τους βίου,
- αξιοποίηση της ιδιωτικής ασφάλισης και των επαγγελματικών ταμείων ως συμπληρωματικών πυλώνων του συστήματος δημόσιας και υποχρεωτικής ασφάλισης και
- πάταξη της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής μέσω της εφαρμογής ηλεκτρονικών συναλλαγών σε όλη την οικονομία.
Ο Σύνδεσμος θέτει επίσης με έμφαση, το ζήτημα της επαγγελματικής διαχείρισης των πόρων του συστήματος «και όχι από διαχειριστές χαμηλών προδιαγραφών, συνδικαλιστές, εκπροσώπους φορέων, αποτυχημένους πολιτευτές, κ.ο.κ.»
«Δεν είναι θεμιτό, τονίζει, τα λεφτά των εργαζομένων να τα διαχειρίζονται φορείς, ακόμη και σοβαροί οργανισμοί όπως η Τράπεζα της Ελλάδος, στην βάση άκαμπτων επενδυτικών κανόνων που επιβάλλονται με κρατικές ρυθμίσεις. Είναι αδιανόητο τέτοιοι φορείς να βάζουν όλα τα αυγά σε ένα καλάθι π.χ. ελληνικών κρατικών ομολόγων, και να τα «χάνουν» όλα, όπως έγινε με το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους το 2012, ή, μετοχών ελληνικών τραπεζών, και να τα χάνουν πάλι όλα, όπως έγινε με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών του 2015.
Χρειαζόμαστε επαγγελματική διαχείριση και όχι λύσεις ευκολίας, για την στήριξη της εγχώριας κεφαλαιαγοράς ή την επιδίωξη παντός άλλου σκοπού, όπως γινόταν στο απώτερο παρελθόν, όταν τα λεφτά των ασφαλισμένων κατέληγαν σε αμφιβόλου ποιότητας και σκοπιμότητας κρατικές χρηματοδοτήσεις, με συνήθως καταστροφικά αποτελέσματα».
Αίσθηση προκαλούν τέλος οι προβλέψεις της Κομισιόν που επικαλείται ο ΣΕΒ, σύμφωνα με τις οποίες το 2060 ο πληθυσμός της Ελλάδας θα συρρικνωθεί σε 8,6 εκατ. (από 11 εκατ. το 2013). Εξ αυτών, ο ένας στους τρεις (το 33 %) θα είναι μεταξύ 65 και 80 ετών (έναντι 20 % το 2013) και το 15 % άνω των 80 ετών (από 6 %).
