Ο Συνήγορος του Πολίτη διερεύνησε αναφορές που υπέβαλε το Σωματείο Κλωθώ, μέλος του Εργατικού Κέντρου Νάουσας και πρώην εργαζόμενος κλωστοϋφαντουργικής επιχείρησης σχετικά με την ανάκληση αποφάσεων τακτικής επιδότησης ανεργίας, ειδικών εισοδηματικών ενισχύσεων και άλλων παροχών μετά την δικαστική αναγνώριση της ακυρότητας των απολύσεων εργαζομένων κλωστοϋφαντουργικής επιχείρησης της Νάουσας.
Το 2004, η επιχείρηση διέκοψε την λειτουργία της και απέλυσε την συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων της. Οι απολυθέντες άσκησαν αγωγή ζητώντας την ακύρωση της απόλυσής τους. Μετά την απόλυση, και ενώ η δίκη βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη, οι 29 από αυτούς, οι οποίοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις του ν. 3460/2006, όπως τροποποιήθηκε στη συνέχεια με το ν. 3660/2008, εντάχθηκαν με αίτησή τους στον ΟΑΕΔ στην ειδική εισοδηματική ενίσχυση ανεργίας, τους χορηγήθηκε η ενίσχυση και ασφαλίσθηκαν βάσει των σχετικών διατάξεων του προγράμματος. Εργαζόμενοι οι οποίοι δεν πληρούσαν τις σχετικές προϋποθέσεις, επιδοτήθηκαν βάσει των κοινών διατάξεων με τακτική επιδότηση ανεργίας.
Το 2011, η δικαστική απόφαση με την οποία αναγνωρίσθηκε η ακυρότητα των απολύσεων κατέστη αμετάκλητη. Ωστόσο, η επιχείρηση δεν κατέβαλε μισθούς υπερημερίας ούτε επαναπροσέλαβε τους εργαζομένους, ενώ το 2012 ο όμιλος στον οποίο ανήκε η επιχείρηση πτώχευσε. Οι απολυθέντες ανήγγειλαν τις απαιτήσεις τους εντός των προβλεπόμενων από τον Πτωχευτικό Κώδικα προθεσμιών.
Το 2013, η Διοίκηση του ΟΑΕΔ, επικαλούμενη την αμετάκλητη ακύρωση των απολύσεων και την πτώχευση της επιχείρησης, κάλεσε την αρμόδια τοπική υπηρεσία να ανακαλέσει τις τακτικές επιδοτήσεις ανεργίας, τις ειδικές εισοδηματικές ενισχύσεις ανεργίας και τις έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις και να καταλογίσει χρέη στους ασφαλισμένους για την τακτική επιδότηση ανεργίας που τους είχε καταβληθεί, ενώ τις ειδικές εισοδηματικές ενισχύσεις θα αναζητούσε μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας. Η ανάκληση των αποφάσεων επιδότησης θα επέφερε κρίσιμες συνέπειες για τους πρώην εργαζομένους, αφού θα οδηγούσε στην ακύρωση του χρόνου ασφάλισης κατά τη διάρκεια χορήγησης της εισοδηματικής ενίσχυσης, με αποτέλεσμα την ανατροπή θεμελιωμένων – βάσει του χρόνου αυτού- συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Επίσης, ο καταλογισμός ποσών επιδότησης ανεργίας λόγω της αναγνώρισης της ακυρότητας των απολύσεων και ενώ δεν είχαν καταβληθεί στους απολυθέντες μισθοί υπερημερίας, ήταν όχι μόνο ιδιαίτερα επαχθής για αυτούς, αλλά και αντίθετος στις σχετικές διατάξεις.
Με έγγραφό του προς το Δ.Σ. του ΟΑΕΔ, ο Συνήγορος του Πολίτη υποστήριξε ότι οι αποφάσεις έγκρισης των τακτικών επιδοτήσεων ανεργίας και ένταξης στην ειδική εισοδηματική ενίσχυση ήταν και παρέμειναν νόμιμες, και μετά την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες αναγνωρίσθηκε η ακυρότητα των απολύσεων, και δεν θα έπρεπε να ανακληθούν. Περαιτέρω, επισήμανε ότι οι επιδοτηθέντες ήταν καλόπιστοι και συνεπώς ο καταλογισμός ποσών εις βάρος τους θα ήταν αντίθετος και στις διατάξεις περί καταλογισμού.
Τέλος, η Αρχή υποστήριξε ότι, και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί ότι οι σχετικές αποφάσεις έπρεπε να ανακληθούν μετά την αναγνώριση της ακυρότητας των απολύσεων, η ανάκλησή τους, πλέον της πενταετίας μετά την έκδοσή τους και ενώ οι καλόπιστοι ασφαλισμένοι θα υποστούν σοβαρότατες συνέπειες, αντίκειται ευθέως στην αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Με απόφασή του επί των ενστάσεων των ενδιαφερομένων, το Δ.Σ. του ΟΑΕΔ έκανε δεκτό το αίτημά τους για την διατήρηση των αποφάσεων επιδότησης.
