Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε μια απόφαση που ενδιαφέρει άμεσα και την Ελλάδα, καθώς αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι φορολογικές αρχές πρέπει να εξετάζουν τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις εμπορευμάτων και τη χορήγηση απαλλαγής ΦΠΑ. Στην υπόθεση C-639/24, μια κροατική εταιρία πούλησε ξυλεία σε πελάτη στη Σλοβενία και προσκόμισε διάφορα έγγραφα, όπως τιμολόγια και δελτία μεταφοράς. Οι τοπικές φορολογικές αρχές αρνήθηκαν την απαλλαγή ΦΠΑ επειδή δεν υπήρχαν όλα τα δικαιολογητικά που προβλέπει το άρθρο 45α του Εκτελεστικού Κανονισμού για τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις.
Το ΔΕΕ, όμως, έκρινε ότι οι φορολογικές αρχές δεν μπορούν να αρνούνται την απαλλαγή μόνο και μόνο επειδή λείπουν συγκεκριμένα έγγραφα, εφόσον υπάρχουν άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα αγαθά πράγματι μεταφέρθηκαν σε άλλο κράτος-μέλος. Το άρθρο 45α, σημείωσε το Δικαστήριο, θεσπίζει ένα «βοηθητικό τεκμήριο», αλλά δεν περιορίζει τα μέσα απόδειξης που μπορεί να προσκομίσει μια επιχείρηση. Με πιο απλά λόγια: ακόμη κι αν δεν υπάρχουν όλα τα τυπικά χαρτιά που ζητά το άρθρο 45α, οι αρχές πρέπει να εξετάζουν ΟΛΑ τα διαθέσιμα στοιχεία πριν απορρίψουν την απαλλαγή ΦΠΑ.
Γιατί αφορά την Ελλάδα
Η απόφαση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ελληνικές επιχειρήσεις και τις ελληνικές φορολογικές αρχές, διότι:
Η Ελλάδα –όπως και όλα τα κράτη-μέλη– εφαρμόζει το ίδιο ενωσιακό πλαίσιο για τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις.
Στην πράξη, πολλές ελληνικές επιχειρήσεις έχουν αντιμετωπίσει δυσκολίες ή ελέγχους όπου απαιτούνται αυστηρά συγκεκριμένα δικαιολογητικά για να αναγνωριστεί η απαλλαγή ΦΠΑ.
Η απόφαση του ΔΕΕ ξεκαθαρίζει ότι η ουσία υπερισχύει της τυπικότητας: αν αποδεικνύεται η πραγματική μεταφορά των αγαθών, η απαλλαγή δεν μπορεί να απορριφθεί μόνο λόγω ελλιπών εγγράφων.
Αυτό μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που γίνονται οι φορολογικοί έλεγχοι στην Ελλάδα, υποχρεώνοντας τη φορολογική διοίκηση να αξιολογεί συνολικά όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο τα έγγραφα που προβλέπει το άρθρο 45α.
