Το σχέδιο νόμου για τη μετατροπή των δανείων σε ελβετικό φράγκο σε ευρώ επιχειρεί να κλείσει μια πληγή δεκαετιών, όμως, σύμφωνα με ειδικούς και εκπροσώπους δανειοληπτών, η παρέμβαση απέχει από το να δώσει ουσιαστική και οριζόντια ανακούφιση στους περίπου 21.000 πολίτες που εξακολουθούν να επωμίζονται το βάρος της συναλλαγματικής ανατίμησης του ελβετικού φράγκου.
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση προβλέπει «κούρεμα» της ισοτιμίας από 15% έως 50%, το οποίο παρουσιάζεται ως αντιστάθμισμα των χαμένων ετών, η λύση θεωρείται αποσπασματική και περιορισμένης αποτελεσματικότητας.
Κατ’ αρχάς, η ρύθμιση κατηγοριοποιεί τους δανειολήπτες σύμφωνα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, με αποτέλεσμα η υψηλότερη βελτίωση της ισοτιμίας –το 50%– να αφορά ένα πολύ μικρό τμήμα των οφειλετών. Οι περισσότεροι θα υπαχθούν σε χαμηλότερα επίπεδα «κουρέματος», τα οποία συχνά δεν επαρκούν για να αντισταθμίσουν το γεγονός ότι το υπόλοιπο του δανείου τους, υπολογισμένο πλέον σε ευρώ, παραμένει σημαντικά υψηλότερο από το κεφάλαιο που είχαν αρχικά δανειστεί. Παράλληλα, η βελτιωμένη ισοτιμία εφαρμόζεται στην τρέχουσα αποτίμηση και όχι αναδρομικά, αφήνοντας ανέγγιχτη τη ζημία που σωρεύτηκε επί σχεδόν 15 χρόνια.
Επιπλέον, το σχέδιο νόμου διατηρεί το σύνολο των εμπράγματων εξασφαλίσεων και δεν προβλέπει καμία θεσμική προστασία για όσους βρίσκονται στα πρόθυρα απώλειας της κατοικίας τους. Η δυνατότητα επιμήκυνσης της διάρκειας αποπληρωμής έως πέντε έτη κρίθηκε θετική, ωστόσο λειτουργεί μόνο ως μέσο προσωρινής αποσυμπίεσης της μηνιαίας δόσης και όχι ως ουσιαστική μείωση της συνολικής οφειλής. Πολλοί δανειολήπτες επισημαίνουν ότι με την παράταση της διάρκειας θα καταλήξουν να καταβάλουν συνολικά ακόμη μεγαλύτερα ποσά.
Για τους μη συνεπείς προβλέπεται υπαγωγή στον εξωδικαστικό μηχανισμό, όμως και αυτή η λύση θεωρείται προβληματική. Η μετατροπή γίνεται στην τρέχουσα ισοτιμία αναφοράς της ΕΚΤ, χωρίς καμία βελτίωση, ενώ η διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης δεν εγγυάται ουσιαστικό «κούρεμα» του κεφαλαίου. Αντιθέτως, συχνά οδηγεί σε ρυθμίσεις που μειώνουν τη μηνιαία δόση αλλά διατηρούν υψηλό το συνολικό χρέος, αφήνοντας τους οφειλέτες εγκλωβισμένους σε πολυετείς δεσμεύσεις.
