Σύμφωνα με τη νομολογία, όταν η μίσθωση προβλέπει ρητά ότι οι βελτιώσεις αυτές περιέρχονται στον εκμισθωτή χωρίς αντάλλαγμα, τότε συνιστούν περιουσιακό όφελος που φορολογείται ως τεκμαρτό εισόδημα. Η φορολογική διοίκηση και τα διοικητικά δικαστήρια αντιμετωπίζουν πλέον συστηματικά τέτοιες περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έργα μεγάλης αξίας.
Ενδεικτική είναι η περίπτωση μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ, η οποία μίσθωσε βιομηχανικό ακίνητο και το μετέτρεψε σε υπερσύγχρονο εμπορικό κατάστημα. Οι εργασίες περιλάμβαναν πλήρη στατική ενίσχυση, εγκατάσταση ψυκτικών θαλάμων, πυρασφάλεια, ανελκυστήρες, χώρους φόρτωσης και διαμόρφωση parking. Όταν η μίσθωση έληξε, όλα τα έργα παρέμειναν στο ακίνητο και θεωρήθηκαν τεκμαρτό εισόδημα για τον εκμισθωτή.
Σε άλλη περίπτωση, πολυεθνική εταιρεία logistics μίσθωσε αποθηκευτικό χώρο σε εκτός σχεδίου περιοχή και επένδυσε σημαντικά κεφάλαια για τη διαμόρφωση αποθηκών υψηλών προδιαγραφών, την εγκατάσταση αυτοματοποιημένων ραφιών, ρομποτικών συστημάτων διακίνησης εμπορευμάτων, καθώς και τη δημιουργία υποδομής για διασύνδεση με σιδηροδρομική γραμμή. Με βάση τη σύμβαση, οι εγκαταστάσεις δεν αφαιρούνταν και παρέμεναν στον ιδιοκτήτη μετά τη λήξη της μίσθωσης.
Ανάλογη φορολογική μεταχείριση επιβλήθηκε και σε περίπτωση ιδιοκτήτη ακινήτου σε παραθαλάσσια τουριστική περιοχή, ο οποίος εκμίσθωσε το ακίνητο σε ξενοδοχειακή εταιρεία. Η τελευταία προχώρησε σε επένδυση άνω των 3 εκατ. ευρώ για την ανέγερση κτιριακών εγκαταστάσεων, πισίνας, spa, εστιατορίου και κοινόχρηστων χώρων, ενώ η σύμβαση προέβλεπε ρητά ότι μετά τη λήξη της μίσθωσης όλα τα έργα περιέρχονται στον ιδιοκτήτη χωρίς καμία αποζημίωση. Η εφορία έκρινε ότι η αξία των κατασκευών αυτών αποτελεί εισόδημα, καθώς υποκαθιστά ή συμπληρώνει το συμφωνηθέν μίσθωμα.
