Σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε. 2009, οι φορολογούμενοι που θέλουν να μειώσουν τη διαφορά μεταξύ του τεκμαρτού και του πραγματικού εισοδήματός τους μπορούν να επικαλεστούν χρήματα που έχουν λάβει ως δωρεά ή γονική παροχή. Ωστόσο, για να γίνουν δεκτά αυτά τα ποσά από τη φορολογική διοίκηση, θα πρέπει να υπάρχει αποδεικτικό στοιχείο ότι η σχετική δήλωση φορολογίας κεφαλαίου έχει υποβληθεί πριν από τη λήξη του έτους στο οποίο έγινε η δαπάνη.
Αν η δήλωση δωρεάς ή γονικής παροχής υποβληθεί μετά τη λήξη του οικονομικού έτους, τα χρήματα μπορούν να γίνουν αποδεκτά μόνο εφόσον ο φορολογούμενος μπορεί να αποδείξει ότι τα είχε εισπράξει πριν από τη συγκεκριμένη δαπάνη. Επιπλέον, πρέπει να αποδεικνύεται ότι τα χρήματα είτε έχουν ήδη φορολογηθεί είτε έχουν απαλλαγεί από τη φορολογία κεφαλαίου.
Για παράδειγμα, αν κάποιος αγοράσει αυτοκίνητο αξίας 20.000 ευρώ και θέλει να καλύψει το τεκμήριο με χρήματα που του έδωσε ο πατέρας του ως γονική παροχή, τότε θα πρέπει να έχει δηλώσει τη γονική παροχή στην εφορία πριν από το τέλος του έτους αγοράς του αυτοκινήτου. Αν η δήλωση υποβληθεί αργότερα, η εφορία θα ζητήσει αποδείξεις ότι τα χρήματα αυτά κατατέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό και ότι προέρχονται όντως από τη γονική παροχή.
Ένα άλλο παράδειγμα αφορά την αγορά ακινήτου. Αν κάποιος λάβει χρήματα από δωρεά του παππού του για να αγοράσει ένα διαμέρισμα και τα χρήματα καταβληθούν κατευθείαν από τον τραπεζικό λογαριασμό του δωρητή στον λογαριασμό του πωλητή, τότε αυτή η συναλλαγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη προέλευσης των χρημάτων. Αντίθετα, αν ο φορολογούμενος λάβει τα χρήματα σε μετρητά και δεν έχει τραπεζικά αποδεικτικά, η εφορία μπορεί να μην δεχτεί τη συναλλαγή για κάλυψη του τεκμηρίου.
