Ο νέος νόμος εισάγει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στη φορολογική δικαιοσύνη, την εκπροσώπηση του Δημοσίου και τις διαδικασίες διοικητικής εκτέλεσης, με στόχο την ταχύτερη επίλυση διαφορών και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των δημοσίων εσόδων. Οι αλλαγές επιταχύνουν τις διαδικασίες, θέτουν αυστηρότερα όρια και ενισχύουν τη διαφάνεια στο φορολογικό σύστημα.
Η διαδικασία εξώδικης επίλυσης φορολογικών διαφορών αναδιαμορφώνεται, εισάγοντας αυστηρές προθεσμίες για την προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, οι φορολογούμενοι έχουν περιορισμένο χρονικό διάστημα για να καταθέσουν προσφυγή. Αν παρέλθει η προθεσμία χωρίς ενέργεια, η υπόθεση θεωρείται λήξασα, χωρίς δυνατότητα επανεξέτασης. Αυτή η ρύθμιση στοχεύει στη μείωση των εκκρεμοτήτων και στη διευκόλυνση της επιλογής μεταξύ εξώδικης και δικαστικής επίλυσης.
Παράλληλα, αναμορφώνεται το πλαίσιο εκπροσώπησης του Δημοσίου σε δικαστικές διαδικασίες που αφορούν φορολογικές και τελωνειακές διαφορές. Πλέον, η εκπροσώπηση ανατίθεται απευθείας στις αρμόδιες φορολογικές ή τελωνειακές αρχές, εξαλείφοντας ενδιάμεσες διαδικασίες που προκαλούσαν καθυστερήσεις. Επίσης, περιορίζονται οι δυνατότητες αναβολής για την κατάθεση ένδικων μέσων από το Δημόσιο, ώστε να αποφεύγονται παρατάσεις που επιβραδύνουν την απονομή της δικαιοσύνης.
Σημαντικές αλλαγές εφαρμόζονται και στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης για φορολογικές οφειλές, ενισχύοντας τη δυνατότητα του κράτους να εισπράττει οφειλές γρηγορότερα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Οι φορολογούμενοι που επιθυμούν να αμφισβητήσουν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, όπως κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, υποχρεούνται να ασκήσουν ανακοπή εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος από την κοινοποίηση της πράξης, αποτρέποντας καθυστερήσεις που παρεμπόδιζαν τη διαδικασία είσπραξης.
Προβλέπεται επίσης ότι οι υποθέσεις ανακοπών θα εκδικάζονται αποκλειστικά από τα αρμόδια φορολογικά δικαστήρια, αποφεύγοντας τη μεταφορά τους σε άλλες δικαστικές αρχές που προκαλούσαν καθυστερήσεις. Για τις ανακοπές που σχετίζονται με πλειστηριασμούς, η εκδίκαση θα γίνεται στον τόπο όπου πραγματοποιείται η διαδικασία εκτέλεσης, ώστε να αποτρέπονται πρόσθετες επιπλοκές.
Τέλος, αυστηροποιούνται οι κανόνες για τις φορολογικές κοινοποιήσεις. Οι ειδοποιήσεις και οι πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης θεωρούνται πλέον έγκυρες, ακόμα και αν ο φορολογούμενος δεν τις παραλάβει αυτοπροσώπως, αρκεί να έχουν αποσταλεί στη δηλωθείσα διεύθυνσή του ή μέσω ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Αυτή η αλλαγή αποσκοπεί στην αποτροπή καταχρηστικών ισχυρισμών περί έλλειψης ενημέρωσης, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη εφαρμογή των διαδικασιών εκτέλεσης.
