Σύμφωνα με την απόφαση, ο χρόνος παραγραφής σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δέκα χρόνια και όχι δεκαπέντε, όπως είχε κριθεί προηγουμένως από το διοικητικό εφετείο.
Η υπόθεση αφορούσε αιτούντες που είχαν υποβάλει δηλώσεις για φόρο κληρονομιάς, οι οποίες κρίθηκαν ανακριβείς. Το διοικητικό εφετείο είχε δεχθεί ότι οι ανακριβείς δηλώσεις ισοδυναμούσαν με μη υποβολή δήλωσης και ότι η παραγραφή έπρεπε να είναι δεκαπενταετής. Ωστόσο, το ΣτΕ ανέτρεψε αυτή την ερμηνεία, τονίζοντας ότι μια δήλωση θεωρείται υποβληθείσα ακόμη και αν περιέχει ανακρίβειες.
Η απόφαση του ΣτΕ βασίστηκε στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθώς υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνει ερμηνεία χωρίς νομοθετική βάση, η οποία θα προκαλούσε νομική αβεβαιότητα. Με την απόφαση αυτή, το ΣτΕ έκρινε ότι η παραγραφή για την επιβολή φόρου κληρονομιάς όταν έχει υποβληθεί ανακριβής δήλωση είναι δεκαετής, όπως ορίζει ο νόμος, ενώ μόνο στις περιπτώσεις μη υποβολής δήλωσης εφαρμόζεται η δεκαπενταετής παραγραφή.
Το ανώτατο δικαστήριο ακύρωσε, επίσης, την πράξη επιβολής φόρου και προστίμου που είχε εκδοθεί εις βάρος των αιτούντων, θεωρώντας ότι είχε παρέλθει η δεκαετής προθεσμία παραγραφής.
