Σημειώνουν δε την επιθυμία, το 2015 να αποτελέσει έτος – σταθμό για «την αποκατάσταση της εργασίας ως δικαίωμα, όχι ως εμπόρευμα». Ως εδώ, όλα καλά, μάλλον κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει. Αν μάλιστα, προστεθούν επίσημα στοιχεία – προβλέψεις, για την πορεία της ανεργίας στην Ελλάδα, κατά το τρέχον έτος, θα διαπιστωθεί εύκολα ότι οι εργαζόμενοι στον ΟΑΕΔ, έχουν δίκιο. Για να εξηγούμαστε λοιπόν: Η πρόβλεψη του ΟΟΣΑ είναι ότι η ανεργία στην Ελλάδα θα παραμείνει το 2015, στα ιστορικά υψηλά του 27%, εν αντιθέσει με τον κρατικό προϋπολογισμό, που υπάρχει η εκτίμηση για ανεργία στο 22,6%. Ενδιάμεσα, βρίσκονται οι προβλέψεις της Κομισιόν για ανεργία στο 25% το νέο έτος έναντι 26,8% το 2014 και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για μείωση στο 23,8% από 25,8% το έτος που έφυγε. Σε υψηλά ποσοστά, μεταξύ 22% με 23%, εκτιμά την ανεργία έως το 2020 η ΓΣΕΕ, επισημαίνοντας ότι δύσκολα θα διαμορφωθεί κάτω από το 17% μέχρι το 2026, ακόμη και με το πλέον αισιόδοξο σενάριο ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ κατά 3,5% με 4% (50.000 νέες θέσεις εργασίας το χρόνο).
Από όλα τα παραπάνω, εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι όποια και αν είναι η επόμενη κυβέρνηση, το πρόβλημα της ανεργίας είναι το δυσκολότερο, που καλείται να επιλύσει. Ίσως λοιπόν θα έπρεπε αυτοδίκαια, να χαρακτηριστούν όλα τα επόμενα έτη, ως «έτη ανεργίας», μέχρι το πρόβλημα να περιοριστεί, σε διαχειρίσιμα επίπεδα. Τουλάχιστον, οι επίδοξοι νικητές των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, ας συμφωνήσουν σε μια κοινή παραδοχή: Δεν είναι διαχειρίσιμη η ανεργία στα επίπεδα άνω του 20%, από την ελληνική κοινωνία.
