Για όσους κλειδώνουν το δικαίωμα από το 2013 και μετά, πρόωρη σύνταξη -όπου αυτή προβλέπεται- δίνεται στα 62 (καθώς πλήρης σύνταξη καταβάλλεται στα 67). Πάντως, όσοι ασφαλισμένοι ετοιμάζονται να επισπεύσουν την έξοδο στη σύνταξη, όπως γράφει σήμερα το «Έθνος», πρέπει να γνωρίζουν τα εξής:
Το «πέναλτι» για κάθε έτος που υπολείπεται του ορίου ηλικίας είναι 6% τον χρόνο (δηλαδή 30% την πενταετία) σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία.
Ειδικό καθεστώς ισχύει στο Δημόσιο, καθώς όσοι θεμελίωσαν δικαίωμα μέχρι το τέλος του 2010 έχουν μείωση 4,5% τον χρόνο. Για όσους κλειδώνουν δικαίωμα από το 2011 και μετά το πέναλτι είναι 6% τον χρόνο, όπως και στα ασφαλιστικά ταμεία.
Όσοι αποχωρήσουν πρόωρα δεν δικαιούνται πλήρη σύνταξη, ακόμα και μετά τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας με το οποίο θα ελάμβαναν την παροχή χωρίς μείωση. Δηλαδή η μείωση συνεχίζει να τους ακολουθεί εφ’ όρου ζωής.
Ιδιαίτερα προσεκτικοί πρέπει να είναι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα. Η επιλογή της μειωμένης συνταξιοδότησης αφαιρεί από τον ασφαλισμένο το εκ του νόμου δικαίωμά του για λήψη του 40% της πλήρους αποζημίωσης στην περίπτωση της εξόδου από την εργασία. Αυτό γιατί κατά τη μειωμένη συνταξιοδότηση η απόδοση της παροχής αποζημίωσης γίνεται με τη ρητή συγκατάθεση του εργοδότη στον οικειοθελή αποχώρηση του εργαζομένου.
Στο ΙΚΑ για τη μειωμένη σύνταξη απαιτούνται 100 τουλάχιστον ημέρες ασφάλισης κάθε χρόνο τα τελευταία 5 έτη πριν από την υποβολή του σχετικού αιτήματος. Οι ημέρες ασφάλισης αυτές είναι απαραίτητο να είναι πραγματική ασφάλιση ή επιδοτούμενος χρόνος ανεργίας. Ο συγκεκριμένος χρόνος των 100 ημερών δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε με εξαγορά πλασματικών ετών του ν. 3863/2010 ούτε με εξαγορά στρατιωτικής θητείας.
Δεν ισχύει η προϋπόθεση των 100 ημερών ανά έτος για τις μητέρες ανήλικων τέκνων.
Για τα Ταμεία των ΔΕΚΟ και των τραπεζών η προϋπόθεση αυτή είναι για 750 ημέρες την τελευταία 5ετία για τη χορήγηση μειωμένης σύνταξης. Στο Δημόσιο δεν υπάρχει τέτοια προϋπόθεση.
Στις περιπτώσεις εξόδου από την εργασία με το καθεστώς της πρόωρης σύνταξης ο ασφαλισμένος μπορεί να κάνει κανονικά χρήση των πλασματικών ετών για προσαύξηση αλλά και για θεμελίωση του σχετικού δικαιώματος. Ωστόσο, η αναγνώριση δεν φέρνει πιο κοντά το όριο ηλικίας για πλήρη συνταξιοδότηση ούτε χαμηλώνει το τελικό ποσοστό μείωσης.
