Η έρευνα ξεκίνησε με αφορμή τη διαπίστωση ότι κάποιοι γιατροί, σε όλη την επικράτεια, εξέδιδαν πολύ μεγάλο αριθμό συνταγών, για το τρίμηνο Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος του 2012, γι' αυτό έγινε έλεγχος σε 50 από αυτούς.
Από την περαιτέρω ανάλυση των φορολογικών και τραπεζικών δεδομένων για τα οικονομικά έτη 2011, 2012 και 2013, προέκυψαν σημαντικά επιβαρυντικά στοιχεία για 14 από τους παραπάνω ιατρούς, τόσο σε επίπεδο φοροδιαφυγής όσο και σε επίπεδο υπερσυνταγογράφησης.
Οι πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις υπερσυνταγογράφησης, όπως ανέφερε ο κ. Αλαμάνας, είναι οι εξής:
* Ιατρός ειδικότητας γενικής ιατρικής (ελεύθερος επαγγελματίας) στη Βόρεια Ελλάδα, είχε εκδώσει περίπου 9.400 ιατρικές συνταγές μέσα στους τρεις μήνες. Με δεδομένο ότι κάθε μήνας έχει 22 εργάσιμες ημέρες, ο συγκεκριμένος ιατρός εξέδιδε περίπου 147 συνταγές ημερησίως, ενώ η συνολική αξία των συνταγών που εκδόθηκαν σε αυτό το χρονικό διάστημα ξεπερνά το ποσό των 405.000 ευρώ.
* Ιατρός ειδικότητας γενικής ιατρικής, εργαζόμενος σε νοσοκομείο του ΕΣΥ στη Βόρεια Ελλάδα, εξέδωσε περίπου 2.200 ιατρικές συνταγές τους ίδιους μήνες (Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο του έτους 2012), οι οποίες σε ποσοστό περίπου 84% εκτελέστηκαν στο ίδιο φαρμακείο.
* Ιατρός ειδικότητας γενικής ιατρικής σε νοσοκομείο επίσης στη Βόρεια Ελλάδα, εξέδωσε περίπου 1.200 ιατρικές συνταγές, οι οποίες σε ποσοστό περίπου 67% εκτελέστηκαν στο ίδιο φαρμακείο.
* Ιατρός παθολόγος, ελεύθερος επαγγελματίας στη Στερεά Ελλάδα, στο ίδιο διάστημα, συνταγογράφησε περίπου σε 3.600 ασθενείς, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι ο συγκεκριμένος ιατρός εξέταζε κατά μέσο όρο 1.200 ασθενείς μηνιαίως.
Προέκυψε επίσης ότι, τα δηλωθέντα εισοδήματα και οι πραγματοποιούμενες τραπεζικές καταθέσεις των 14 γιατρών, για το υπό εξέταση χρονικό διάστημα, δεν αντιστοιχούσαν μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι για την πλειονότητα των εν λόγω γιατρών, οι τραπεζικές καταθέσεις τους υπερβαίνουν τα δηλωθέντα εισοδήματα συνολικά κατά 1.400.000 ευρώ.
Για την υπόθεση έχουν ενημερωθεί όλες οι αρμόδιες ΔΟΥ για τη διενέργεια του σχετικού φορολογικού ελέγχου.
