Ειδικότερα όπως αναφέρεται η ρύθμιση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 28 του ν. 4321/2015 (Α' 32) και το άρθρο 54 του ν. 4305/2014 (Α' 237), δεν απόλλυται, εάν οι οφειλές που κατέστησαν απαιτητές στις 29 Φεβρουαρίου 2020 και εφεξής τελούν σε αναστολή είσπραξης, διοικητική, δικαστική ή εκ του νόμου, ή έχουν υπαχθεί στην πάγια ρύθμιση της οποίας οι όροι τηρούνται.
Όπως είναι γνωστό στους όρους απώλειας των ευνοϊκών ρυθμίσεων των νόμων 4305/2014 και 4321/2015 συμπεριλαμβάνεται, πλην της -πέραν του νομίμου- καθυστέρησης δόσεων, η μη καταβολή των τρεχουσών εισφορών.
Ειδικότερα, για οφειλές που καθίστανται απαιτητές από 29 Φεβρουαρίου 2020 και εφεξής, είναι δυνατή η υπαγωγή τους σε παράλληλη ρύθμιση δώδεκα δόσεων, διατηρώντας σε ισχύ την ευνοϊκή ρύθμιση των νόμων 4321/2015 και 4305/2014.
Πιο συγκεκριμένα, για τους οφειλέτες που διατηρούν ενεργή ρύθμιση στους προαναφερόμενους νόμους, παρέχεται δυνατότητα υπαγωγής σε παράλληλη ρύθμιση των διατάξεων του ν.4152/2013 (πάγια ρύθμιση) τυχόν οφειλών που αφορούν στις χρονικές περιόδους Δώρο Χριστουγέννων 2019, 01/2020 και κάθε επόμενης αυτών. Ευνόητο είναι ότι τυχόν οφειλές πριν την κρίσιμη ημερομηνία θα πρέπει να εξοφληθούν ολοσχερώς προκειμένου να διατηρηθούν οι εν λόγω ευνοϊκές ρυθμίσεις.
Οφειλέτης που θα ρυθμίσει οφειλές σύμφωνα με τις κοινοποιούμενες διατάξεις θα πρέπει να τηρεί απαρέγκλιτα τους όρους της παράλληλης ρύθμισης προκειμένου να διατηρηθούν τα ευεργετήματα της ευνοϊκής ρύθμισης. Τυχόν νεότερες οφειλές δύναται να ενταχθούν σε νέο δωδεκάμηνο διακανονισμό μόνο σε περίπτωση ολοκλήρωσης (εξόφλησης) της παράλληλης πάγιας ρύθμισης.
