Ο Συνήγορος του Πολίτη ζήτησε επανεξέταση της υπόθεσης υποστηρίζοντας ότι βασικές αρχές του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης δεν επιτρέπουν τον αιφνιδιασμό των πολιτών, ιδιαίτερα όταν δεν συντρέχει δόλος από τους τελευταίους. Άλλωστε είναι αντίθετη με την νομολογία η ανάκληση από τη διοίκηση των ευμενών διοικητικών πράξεων χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό και μάλιστα μετά την παρέλευση πενταετίας.
Ιστορικό
Ειδικότερα ασφαλισμένη το 2009 ζήτησε να ενταχθεί σε πρόγραμμα προαιρετικής ασφάλισης, προκειμένου να θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Όμως, σχεδόν εννέα χρόνια αργότερα, το 2018, όταν υπέβαλε αίτηση συνταξιοδότησης, έχοντας συμπληρώσει και τις ηλικιακές προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, μετά από επανέλεγχο διαπιστώθηκε από τον ασφαλιστικό φορέα ότι είχε εσφαλμένα ενταχθεί στην προαιρετική ασφάλιση, επειδή είχε καταμετρηθεί λανθασμένα ο συνολικός χρόνος ασφάλισής της. Έτσι, αφενός ακυρώθηκε η από το 2009 απόφαση ένταξής της σε πρόγραμμα προαιρετικής ασφάλισης αφετέρου απορρίφθηκε η αίτησή της για σύνταξη. Η ενδιαφερομένη άσκησε ένσταση κατά της ακυρωτικής απόφασης, η οποία απερρίφθη.
Ο Συνήγορος του Πολίτη διερεύνησε την υπόθεση και με έγγραφό του πρότεινε την επανεξέταση της, επισημαίνοντας την ανάγκη διευθέτησης της διαφοράς στη βάση της χρηστής διοίκησης, της νομιμότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, αλλά και της αρχή της τυπικής ασφάλισης, οι οποίες δεν επιτρέπουν τον αιφνιδιασμό του πολίτη. Συγκεκριμένα, η Αρχή υποστήριξε ότι η, μετά από εννέα χρόνια, ακύρωση του χρόνου της προαιρετικής ασφάλισης, κάτι που είχε προκύψει με Απόφαση της Διοίκησης, χωρίς ουδεμία δόλια ενέργεια εκ μέρους της ασφαλισμένης και η οποία θα προκαλούσε βαρύτατες συνέπειες στην τελευταία, με κυριότερη την αδυναμία συνταξιοδότησής της, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ως πράξη εκ διαμέτρου αντίθετη με τις προαναφερόμενες Αρχές του Δικαίου της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Περαιτέρω επισημάνθηκε ότι, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, δεν είναι ανεκτή η ανάκληση από τη διοίκηση των ευμενών διοικητικών πράξεων χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό, καθώς και η νομολογία είναι σταθερά αποτρεπτική στη δυσμενή μεταβολή των συνθηκών μετά την πάροδο 5ετίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την έκδοση της διοικητικής πράξης έως την ανάκλησή της, μεσολάβησαν 9 χρόνια και συνεπώς η αντιμετώπιση της ασφαλισμένης απαιτούσε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια.
Τελικά έγινε δεκτή η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη, αφού η ένσταση επανεξετάστηκε από την Τοπική Διοικητική Επιτροπή και έγινε ομόφωνα δεκτή.
