Με αφορμή τα προσωρινά στοχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, του ΥΠΟΙΚ για την περίοδο Ιανουαρίου - Οκτωβρίου 2018, ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Για ακόμη έναν μήνα, είμαστε στο ίδιο κακοπαιγμένο έργο θεατές. Η Κυβέρνηση έχοντας ως μοναδικό στόχο να παρουσιάσει ένα αχρείαστο υπερπλεόνασμα, εκτός της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχίζει να στερεί σημαντική και απολύτως απαραίτητη ρευστότητα για την πραγματική οικονομία, υπονομεύοντας την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας».
Αναλυτικά η δήλωσή του:
«Για ακόμη έναν μήνα, είμαστε στο ίδιο κακοπαιγμένο έργο θεατές. Η Κυβέρνηση έχοντας ως μοναδικό στόχο να παρουσιάσει ένα αχρείαστο υπερπλεόνασμα, εκτός της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχίζει να στερεί σημαντική και απολύτως απαραίτητη ρευστότητα για την πραγματική οικονομία, υπονομεύοντας την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Θύματα, οι συνήθεις ύποπτοι: το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες και κοινωνικά ευαίσθητοι τομείς που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της εσωτερικής στάσης πληρωμών. Συγκεκριμένα, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι επιστροφές φόρων και οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν υστέρηση κατά 1,3 δισ. ευρώ, 770 εκατ. ευρώ και 720 εκατ. ευρώ αντίστοιχα έναντι των στόχων που η ίδια η Κυβέρνηση είχε θέσει. Το άθροισμα, μάλιστα, αυτών των αποκλίσεων ισοδυναμεί με την υπέρβαση που καταγράφεται στο πρωτογενές πλεόνασμα έναντι του στόχου. Καθίσταται, έτσι, σαφές ότι ο τρόπος επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων είναι οικονομικά αναποτελεσματικός, αναπτυξιακά ατελέσφορος και κοινωνικά άδικος. Απαιτείται μια άλλη οικονομική πολιτική, την οποία και θα υλοποιήσει η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, ώστε να επιτευχθεί υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, να δημιουργηθούν πολλές και καλές θέσεις εργασίας και να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή».
