Τα οπτικά είδη, μια δαπάνη που αγγίζει τα 50 εκατομμύρια ετησίως, είναι μια παροχή που υλοποιείται ακόμα με τον παλιό τρόπο, δηλαδή, με προπληρωμή από τους ασφαλισμένους και στη συνέχεια υποβολή της δαπάνης στα κατά τόπους σημεία εξυπηρέτησης του ΕΟΠΥΥ για απόδοση αυτής της δαπάνης.
Όπως εξηγεί ο κ. Πολάκης οι οπτικοί είναι από τις ελάχιστες κατηγορίες παρόχων που λαμβάνουν το ποσό από τους ασφαλισμένους επιτόπου, στο ταμείο, ενώ οι άλλοι περίπου 30.000 συμβεβλημένοι πάροχοι δεν προπληρώνονται από τους ασφαλισμένους.
Όπως αναφέρει ο κ. Πολάκης, η νέα αυτή διαδικασία συμβασιοποίησης μεγάλων κατηγοριών παρόχων έφερε και μια ακόμα σημαντική αλλαγή, «τον ποιοτικό έλεγχο στα χορηγούμενα προϊόντα, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό, ότι οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σε προϊόντα πιστοποιημένα και ποιοτικά».
Αναφέρει ότι «αν οι οπτικοί υπολογίζουν ότι δια του εκβιασμού των ασφαλισμένων θα αποτελέσουν εξαίρεση, θα μας βρουν απέναντι και αποφασισμένους, όχι μόνο εμάς αλλά και κάθε πολίτη που επιζητά να εξυπηρετηθεί με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Οι τακτικές προηγούμενων εποχών, που ο πολίτης χρησιμοποιούνταν χωρίς να είναι εκείνος το επίκεντρο, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί».
Ξεκαθαρίζει, επίσης, σε όλους τους τόνους και προς κάθε ενδιαφερόμενο, ότι με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο, «οι πολίτες δικαιούνται να εκτελέσουν τις γνωματεύσεις τους στα καταστήματα οπτικών χωρίς να πληρώσουν, δίνοντας το voucher», και μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο, καλεί τους οπτικούς και τις υγιείς επιχειρήσεις τους «να συμβάλουν και αυτοί με τη σειρά τους, όπως χιλιάδες άλλες επιχειρήσεις υγείας, στην καλύτερη και ποιοτικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών και στην εξυγίανση του χώρου τους».
Το Υπουργείο Υγείας «επιθυμεί να ξεκαθαρίσει προς κάθε κατεύθυνση» ότι σε σχέση με τις αιτιάσεις που προβάλλουν οι οπτικοί ισχύουν τα παρακάτω:
Ο ΕΟΠΥΥ δεν χρωστάει ληξιπρόθεσμα στους οπτικούς. Τα ταμεία τα οποία εντάχθηκαν σε αυτόν είχαν υποχρεώσεις (από το 2012) και τα οποία ο ΕΟΠΥΥ έχει εξοφλήσει. Οι λοιπές υποχρεώσεις αφορούν τον ΕΦΚΑ και οι οπτικοί το αποκρύπτουν.
Σε όλο το σύστημα αποζημίωσης μέσω ΕΟΠΥΥ, όλοι οι πάροχοι λαμβάνουν τις γνωματεύσεις για τις πράξεις που εκτελούν (διαγνωστικά, φαρμακεία, υγειονομικό υλικό, φυσικοθεραπευτές, νοσηλείες κ.λπ) και τα υποβάλλουν στον ΕΟΠΥΥ για αποζημίωση κάθε μήνα. Οι επιχειρήσεις αυτές εξακολουθούν να πληρώνουν τους εργαζομένους τους, και να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Γιατί δεν θα μπορέσουν οι οπτικοί;
Ο ΕΟΠΥΥ σήμερα, πληρώνει τους παρόχους του σε διάστημα περίπου 2 μηνών από την υποβολή της δαπάνης, όταν το 2015 η αποπληρωμή ξεπερνούσε τους 4-5 μήνες. Αυτό οι οπτικοί το γνωρίζουν. Γιατί το αποσιωπούν;
Το ποσό αποζημίωσης είναι 100 ευρώ ανά περίπτωση (ανά ΑΜΚΑ), και δεν είναι άγνωστο προς τους οπτικούς. Ο κλειστός προϋπολογισμός έχει καθοριστεί στα 50 εκ. ετησίως και για το 2018 θα κλείσει κάτω από τα 48εκ., που σημαίνει ότι το ποσό υπερκαλύπτει την αιτούμενη δαπάνη και δεν θα υπάρχει CLAWBACK.
Οι οπτικοί σήμερα, είναι από τις ελάχιστες κατηγορίες παρόχων που λαμβάνουν το ποσό από τους ασφαλισμένους επιτόπου, στο ταμείο. Οι άλλοι περίπου 30.000 συμβεβλημένοι πάροχοι που επίσης εξυπηρετούν χιλιάδες πολίτες καθημερινά, δεν λαμβάνουν το ποσό… και αυτές οι επιχειρήσεις είναι σε πολλές περιπτώσεις μικρομεσαίες ή ακόμα και ατομικές. Γιατί θα πρέπει να εξαιρεθούν οι οπτικοί;
Η πιστοποίηση είναι απαραίτητη, ώστε να υπάρχει η εγγύηση τόσο στους πολίτες όσο και στο ίδιο το σύστημα υγείας, ότι οι πάροχοι τηρούν τη νομοθεσία, εφαρμόζουν κανόνες και χορηγούν προϊόντα πιστοποιημένα και κατάλληλα για τις ανάγκες των πολιτών. Γιατί δεν το θέλουν αυτό οι οπτικοί; Τι φοβούνται;
«Σε αυτή τη διελκυστίνδα το Υπουργείο Υγείας ζητά από τους πολίτες να σταθούν αρωγοί στην προσπάθεια να σπάσει και αυτό το κατεστημένο, καθώς και όποια άλλα έχουν απομείνει από τις παλιές, γνωστές σε όλους μας, φαύλες εποχές». Ταυτόχρονα, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας στέλνει το μήνυμα «στο σύνολο των επιχειρήσεων που συναλλάσσονται με το δημόσιο, ότι οφείλουν να τηρούν την κείμενη νομοθεσία σχετικά με τη φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα και όχι να εισπράττουν από το δημόσιο (έμμεσα) παρακάμπτοντας τους νόμους» και καταλήγει: «Κι επειδή οι υπηρεσίες και οι παροχές υγείας δεν μπορεί να έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, πρέπει όλοι να συμβάλουμε σε αναβαθμισμένες και ποιοτικές υπηρεσίες με τη βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση του δημόσιου χρήματος».
