Το βάρος πέφτει λοιπόν στην αντιμετώπιση των «στρατηγικών κακοπληρωτών» που με πρόσχημα την αίτησή τους για υπαγωγή στις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου δεν πληρώνουν. Υπολογίζεται πως περίπου 1 στους 4 που έχουν κάνει αίτηση για υπαγωγή στον νόμο Κατσέλη είναι δανειολήπτης που έχει να πληρώσει και δεν το κάνει.
Η άρση του τραπεζικού απορρήτου, η οποία ισχύει ήδη στον εξωδικαστικό μηχανισμό, αποτελεί και την πιο σημαντική αλλαγή που προωθείται καθώς έτσι θα εντοπίζονται άμεσα όσοι έχουν πράγματι να πληρώσουν και δεν πληρώνουν.
Η συγκεκριμένη αλλαγή θα σπρώξει περισσότερους δανειολήπτες να μπουν σε διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για διακανονισμό των οφειλετών τους, όπως έγινε και με τους πλειστηριασμούς. Επιλέον, εκτός από την άρση του τραπεζικού απορρήτου η κυβέρνηση προωθεί και άλλες αλλαγές που έχουν στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών όπως ο περιορισμός στο ελάχιστο του αριθμού των αναβολών που μπορεί να λάβει ο οφειλέτης.
Κάποιες από τις αλλαγές που προτείνει η ελληνική πλευρά είναι όταν δύο αναβολές εκδίκασης της υπόθεσης δεν εμφανιστούν στα δικαστήρια οι οφειλέτες να εκπίπτουν των προστατευτικών διατάξεων.
Ακόμη προωθείται ο ουσιαστικός έλεγχος των αιτήσεων και των φακέλων που υποβάλλονται στα ειρηνοδικεία για την υπαγωγή στο νόμο Κατσέλη ώστε να εντοπίζονται οι μη δικαιούχοι και οι στρατηγικοί κακοπληρωτές στο πρώτο στάδιο της διαδικασίας και εκείνοι που δεν πληρούν τα κριτήρια να απορρίπτονται εξ’ αρχής.
