Συγκεκριμένα, με την τροπολογία καταργείται η τρίμηνη μεσολάβηση προκειμένου να γίνει η ανανέωση μιας σύμβασης καθώς και το 24μηνο διάρκειας της.
Πρακτικά με την συγκεκριμένη τροπολογία ένας συμβασιούχος θα μπορεί να είναι υποψήφιος για νέα ή την ίδια θέση στο Δημόσιο χωρίς να περιμένει να περάσουν τρεις μήνες, ενώ παράλληλα θα μπορεί να εργάζεται με συμβάσεις που θα έχουν συνολική διάρκεια πάνω από 24 μήνες εφόσον είναι διαφορετικής μορφής (πχ έργου και εργασίας).
Η τροπολογία στην παρούσα φάση αφορά φύλακες και καθαρίστριες του υπουργείου Υγείας καθώς την υπερασπίστηκε στην Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης επισημαίνοντας «αφορά ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο υπάρχει στα δημόσια νοσοκομεία και το οποίο έχει να κάνει με την επιλογή μας εδώ και δυόμισι χρόνια να διώξουμε τα εργολαβικά συνεργεία φύλαξης, σίτισης και καθαριότητας από τα νοσοκομεία και να τα αντικαταστήσουμε με συμβάσεις εργασίας με τους εργαζόμενους που δούλευαν εκεί ή που προσλαμβάνονται μέσα από διαγωνισμούς που προκηρύσσονται και γίνονται κάτω από την εποπτεία του ΑΣΕΠ και με μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ.»
Ωστόσο με βάση τα λεγόμενα του κ. Πολάκη αλλά και το περιεχόμενο της τροπολογίας οι συμβασιούχοι πλέον θα έχουν την δυνατότητα να ζητήσουν την μονιμοποίηση τους μέσα από την δικαιοσύνη αφού η κυβέρνηση δεν καταργεί το Π/Δ Παυλόπουλου αλλά το «νοθεύει» σε τέτοιο βαθμό για να μπορεί να εξυπηρετήσει τις όποιες …ανάγκες της. Επιπλέον, πάντα με τα λεγόμενα του κ. Πολάκη και σε συνδυασμό με την εκπεφρασμένη βούληση της κυβέρνησης να μονιμοποιήσει τους συμβασιούχους που εργαζόνται στο δημόσιο της είναι πλέον πολύ εύκολο να ξεκινήσει διαγωνισμούς «καρμπόν» για κάθε υπουργείο όμοιους με αυτόν που διεξάγεται από το υπουργείο Εσωτερικών για τις ανταποδοτικές υπηρεσίες των δήμων. Να σημειωθεί ότι ο διαγωνισμός αυτός γίνεται με μοριοδότηση υπέρ των συμβασιούχων που ήδη απασχολούνται στους ΟΤΑ της χώρας. Να σημειωθεί ότι οι συμβασιούχοι που απασχολούνται σήμερα στο Δημόσιο φτάνουν τις 48.000.
Πάνω σε αυτό το σκεπτικό ασκήθηκε κριτική στην κυβέρνηση από την αντιπολίτευση. Ο αρμόδιος τομεάρχης της Ν.Δ. Γιώργος Γεωργαντάς αναφερόμενος στο θέμα και στις επίμαχες συμβάσεις τόνισε ότι «τις χαρακτηρίζουμε πλέον συμβάσεις εργασίας, έτσι ώστε να μπορούμε ουσιαστικά να μην έχουμε τον περιορισμό του εικοσιτετραμήνου, να πάμε μέχρι το τέλος του 2018 και στη συνέχεια να δημιουργήσουμε σ’ αυτούς τους ανθρώπους την προσδοκία μονιμοποίησης. Αυτή είναι όλη η ιστορία, δηλαδή η προσδοκία μονιμοποίησης κατά παράβαση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης του νόμου.
Το Προεδρικό Διάταγμα του Παυλόπουλου, το 164/2004, έβαλε αυτές τις δύο δικλίδες ασφαλείας, το τρίμηνο κενό ανάμεσα στις συμβάσεις και το εικοσιτετράμηνο, ακριβώς για να μην έχουμε καταχρηστικότητα από την πλευρά της Διοίκησης σε σχέση με αυτό που λέμε «συμβάσεις ορισμένου χρόνου». Και επειδή το επιχείρημα είναι ότι είναι άλλο πράγμα οι συμβάσεις έργου και άλλο οι συμβάσεις εργασίας, διαβάζω ακριβώς την τελευταία παράγραφο, την όγδοη παράγραφο του άρθρου 103 του Συντάγματος, η οποία λέει ότι οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολούμενους με σύμβαση έργου. Και αυτοί που δουλεύουν με σύμβαση έργου έχουν το οκτάμηνο με την τρίμηνη παύση και έχουν και το εικοσιτετράμηνο», καταλήγει.
