Όπως τονίζεται για τον υπολογισμό του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης από τον οποίο προκύπτουν οι συντάξιμες αποδοχές του ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης, έχει θεσμοθετηθεί σχετική διάταξη νόμου και συγκεκριμένα στο άρθρο 6 ν.4488/2017.
Ειδικότερα ορίζεται ότι για αιτήσεις συνταξιοδότησης που υποβλήθηκαν από 13 Μαϊου 2016 και μετά, ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης είναι πέντε έτη (πραγματικός, πλασματικός, χρόνος προαιρετικής ασφάλισης ή άλλος που λογίζεται ως συντάξιμος) από το 2002 και μετά. Αν δεν υπάρχει η ανωτέρω πενταετία, τότε αναζητείται και για έτη πριν από το 2002. Το όριο της 13ης Μαϊου 2016 τέθηκε επειδή στη συγκεκριμένη ημερομηνία τέθηκε εν ισχύ ο νέος νόμος για το Ασφαλιστικό (ν.4387/2016), γνωστός και ως «νόμος Κατρούγκαλου».
Αντίστοιχα για αιτήσεις συνταξιοδότησης που θα υποβληθούν από την 1.1.2021 και μετά πρέπει να υπάρχει χρόνος ασφάλισης δέκα ετών (πραγματικός, πλασματικός, χρόνος προαιρετικής ασφάλισης ή άλλος που λογίζεται ως συντάξιμος) από το 2002 και μετά, για να υπολογιστεί το ανταποδοτικό σκέλος της σύνταξης. Αν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει τότε ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης θα αναζητείται και σε έτη πριν από το 2002, μέχρι τη συμπλήρωση του ορίου των δέκα ετών.
Σε κάθε περίπτωση, το συνολικό ποσό του ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης, δεν μπορεί να υπερβαίνει το ακαθάριστο ποσό των συντάξιμων αποδοχών.
