Συγκεκριμένα, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, το Σεπτέμβριο του 2017, εκτινάχθηκαν στο 60,33%, με την πλήρη απασχόληση να συρρικνώνεται μόλις στο 39,67%. Πρόκειται για μια εξαιρετικά αρνητική επίδοση, που επηρεάζει τόσο το σύνολο της αγοράς εργασίας, όσο και τη διαμόρφωσή της.
Την ίδια στιγμή, το εννιάμηνο του 2017 παρουσιάζει τη χειρότερη επίδοση όλων των ετών, καθώς οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης "σκαρφάλωσαν” στο 53,50%, όταν στο αντίστοιχο εννιάμηνο του 2013 οι ευέλικτες μορφές ήταν μόνο 43,48%.
Το ισοζύγιο του Σεπτεμβρίου εμφανίζεται θετικό (+17.128), αλλά αυτό οφείλεται κατεξοχήν στη δυναμική επέκταση της τουριστικής περιόδου - και το μήνα Σεπτέμβριο - ενώ παρατηρείται εναλλαγή θέσεων πλήρους απασχόλησης με θέσεις μερικής απασχόλησης. Αποδεικνύεται, έτσι, ότι η αποκλιμάκωση της ανεργίας αφενός καθυστερεί και αφετέρου συντελείται με λάθος τρόπο. Δηλαδή, μέσα από την μείωση των μισθών και την αντικατάσταση θέσεων πλήρους απασχόλησης, με θέσεις μερικής απασχόλησης.
Το Σεπτέμβριο του 2013, κατά τον οποίο δρομολογήθηκε σειρά ισορροπημένων παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας (μείωση μη μισθολογικού κόστους κατά 6 μονάδες, επιβολή αυστηρού προστίμου στην αδήλωτη εργασία, εντατικός έλεγχος ("ΑΡΤΕΜΙΣ” και "ΕΡΓΑΝΗ”) και άλλα) κατεγράφη ισχυρή τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας.
Γεγονός, που αποτυπώνεται και στο σημαντικά θετικό ρεκόρ (+ 63.122) του ισοζυγίου μηνός Σεπτεμβρίου 2013".
