Οι παραδοχές που χρησιμοποιήθηκαν για να εξαχθεί το συγκεκριμένο συμπέρασμα είναι καταρχήν το γεγονός ότι έχει προκύψει μείωση των αμοιβών της εργασίας σε ποσοστό 40%, στα χρόνια της κρίσης, ελέω μνημονίων. Στόχος ήταν να μειωθεί το εργατικό κόστος και να αυξηθούν οι εξαγωγές. Τελικά, επιτεύχθηκε μόνο η μείωση των εισαγωγών λόγω μειωμένου (διαθέσιμου) εισοδήματος των πολιτών.
Παράλληλα, ο ΌΚΕΔ διαπιστώνει ότι την ίδια χρονική περίοδο, μειώθηκαν και οι συντάξεις ώστε το ποσοστό αναπλήρωσης (σύνταξης σε σχέση με το εισόδημα των ενενεργεία εργαζομένων) να υποχωρήσει περαιτέρω. Σημειώνεται ότι το 2010 το συγκεκριμένο ποσοστό βρισκόταν στο 84,5%, κάτι που θεωρήθηκε αντιπαραγωγικό από την τρόικα.
Μελέτη που πραγματοποίησε ο Όμιλος με ευθύνη του επιστημονικού υπευθύνου του Ομίλου καθηγητή Σάββα Ρομπόλη και του Βασίλη Μπέτση αναδεικνύεται πώς από τα από τα δίδυμα ελλείμματα (προϋπολογισμού και εξωτερικού ισοζυγίου) φτάσαμε στη δίδυμη φτωχοποίηση.Έτσι, αντί να μειωθεί το ποσοστό αναπλήρωσης, ήταν τόσο έντονη η περικοπή των εισοδημάτων από απασχόληση, ώστε το συγκεκριμένο ποσοστό έφτασε το 98% το 2016.
Με δεδομένο ότι οι δανειστές επιμένουν να θέλουν η συνταξιοδοτική δαπάνη να περιοριστεί στο 55% του εισοδήματος των εν ενεργεία απασχολούμενων, ο ΟΚΕΔ διαπιστώνει ότι υπάρχει ο κίνδυνος σοβαρής μείωσης της μέσης σύνταξης. Αν συνυπολογιστεί ότι το φορολογητέο εισόδημα κινείται στα 735 ευρώ το μήνα, τότε η μέση σύνταξη κινδυνεύει να περιοριστεί στα 404 ευρώ
