Αυτό το συμπέρασμα υιοθετεί ο Όμιλος Κοινωνικών και Εργατικών Δικαιωμάτων που παρουσιάζει στοιχεία τα οποία δείχνουν πόσο λάθος κάνει το ΔΝΤ να επιμένει σε περικοπή των συντάξεων. Ο ΟΚΕΔ επιμένει ότι γίνονται επιλεκτικά συγκρίσεις με τα στοιχεία της Ευρώπης.
Για παράδειγμα: αναφέρονται οι μεταβιβάσεις από τον προϋπολογισμό στο ασφαλιστικό σύστημα αλλά, αποκρύπτεται επιμελώς το ιδιωτικό κόστος για υγεία, εκπαίδευση ή τα ποσοστά ανεργίας και υποχρεωτικής μερικής (ή διαλείπουσας) απασχόλησης, τα επιδόματα ανεργίας των 360 ευρώ το μήνα που τα δικαιούνται ένας στους δέκα ανέργους καθώς και το υψηλό επίπεδο της ακραίας φτώχειας (13,6%-1.460.000 άτομα) από τα 4.100.000 ελλήνων που βρίσκονται σήμερα κάτω από το όριο (380 ευρώ το μήνα) της φτώχειας.
Επίσης, γίνεται αναφορά στην επαναλαμβανόμενη και λανθασμένη εκτίμηση ότι το έλλειμμα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης είναι 11% του ΑΕΠ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΔΝΤ θεωρεί λανθασμένα ως έλλειμμα της κοινωνικής ασφάλισης τη διαφορά εσόδων που προκύπτουν μόνο από τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών χωρίς την τριμερή χρηματοδότηση και την κρατική επιχορήγηση καθώς και των δαπανών. Αντίθετα, το έλλειμμα της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαφορά εσόδων – που προκύπτει από τις εισφορές εργαζομένων, εργοδοτών αλλά και τη συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης – και των δαπανών. Το έλλειμμα αυτό που καλύπτει ο κρατικός προϋπολογισμός (κρατική επιχορήγηση) στην Ελλάδα το 2016 ήταν 5% του ΑΕΠ – 8,7 δις ευρώ (ΑΕΠ 173,4 δις ευρώ το 2016) και όχι 11% του ΑΕΠ (19 δις ευρώ) όπως ισχυρίζεται το ΔΝΤ.
Σύμφωνα με την ΟΚΕΔ προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν επιχειρείται σύγκλιση με την Ευρώπη για το θέμα της απασχόλησης. Κάτι που θα είχε ευεργετικές επιδράσεις στην ανάπτυξη, την αποφυγή της μετανάστευσης (braindrain), το δημογραφικό, την κοινωνική συνοχή…….
Έτσι, εάν η ανεργία από 23,5% (με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ) περιοριζόταν για παράδειγμα με τις κατάλληλες πολιτικές- την περίοδο 2017-2027- κατά 500.000 θέσεις πλήρους και σταθερής απασχόλησης τότε τα έσοδα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης θα αυξηθούν κατά 800 εκατ. ευρώ κατά μέσο όρο το χρόνο.
Βέβαια για να συμβεί κάτι τέτοιο θα έπρεπε, κατά τον Όμιλο, να επιλεχθεί «μια γενναία χρηματοδότηση της απασχόλησης, κυρίως σε επιδοτούμενες θέσεις εργασίας, πέραν της πρόσθετης απασχόλησης που θα δημιουργήσει η διαδικασία ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και κατηύθυνε δε αυτή την δράση ένα δισ. ευρώ, θα δημιουργούνταν 200.000 επιπλέον θέσεις εργασίας, με αποτέλεσμα τα αντίστοιχα έσοδα του ΕΦΚΑ από ασφαλιστικές εισφορές να είναι 500 εκατ. ευρώ».
Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο θα έπρεπε να υπάρξει ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός αναπτυξιακού σχεδίου εκκίνησης της ελληνικής οικονομίας με στόχο να μειωθεί η ανεργία στο 15% έως το 2027. Αντί γι’ αυτό όμως λαμβάνονται μόνιμα μέτρα περικοπών στις συντάξεις.
