Η συμφωνία της Μάλτας επιβαρύνει σημαντικά τα εισοδήματα των συνταξιούχων, αφού θα είναι διπλή η περικοπή που θα υποστούν: Το 2019 θα πρέπει να αποδεχτούν ότι θα απωλέσουν την προσωπική διαφορά που λαμβάνουν σήμερα, ενώ το 2020 θα διαπιστώσουν νέα απώλεια εισοδήματος λόγω υποχώρησης του αφορολογήτου ορίου στα 5.600 ευρώ για τους άγαμους και 5.900 ευρώ για τους έγγαμους με προστατευόμενα μέλη.
Μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να υπάρξει ένα «ταβάνι» στις περικοπές της προσωπικής διαφοράς, όμως για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να πειστούν και τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών. Σε μια τέτοια περίπτωση θα κυμανθούν στα επίπεδα 20 – 25% οι μειώσεις στις κύριες συντάξεις. Διαφορετικά θα εκτιναχθούν έως και το 40% οι περικοπές. Το γεγονός ότι το υπουργείο Εργασίας επεξεργάζεται σενάρια περικοπών μόνο για τις κύριες συντάξεις, δεν σημαίνει ότι τελικά θα γλιτώσουν οι επικουρικές. Αν οι θεσμοί δεν πειστούν ότι με τις ελληνικές προτάσεις θα εξοικονομηθεί 1,8 δισ. ευρώ ή 1% του ΑΕΠ, τότε αυτό σημαίνει ότι θα μπει «μαχαίρι» και στις επικουρικές για να καλυφθεί το παραπάνω προαπαιτούμενο.
Επίσης, ανοιχτό είναι το ενδεχόμενο να υπάρξουν περικοπές ακόμα και στους χαμηλοσυνταξιούχους, αφού δεν έχει συμφωνηθεί η προστασία τους, στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς.
Επίσης είναι το ενδεχόμενο οι περικοπές να επηρεάσουν ακόμα και πολύ «ειδικές» ομάδες συντάξεων, όπως είναι οι αναπηρικές και οι χηρείας. Σήμερα χορηγούνται περίπου 270.000 αναπηρικές και 600.000 συντάξεις χηρείας. Στο ενδεχόμενο που δεν εξαιρεθούν από τις περικοπές, τότε θα πρέπει να υποστούν μειώσεις και σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου θα διαπιστωθεί αρνητικό πρόσημο της προσωπικής διαφοράς.
