Η FAZ σε εκτενές ρεπορτάζ της, αναφέρεται στο φάντασμα του Grexit και γράφει: «Το ενδεχόμενο του Grexit φαίνεται να ξεχάστηκε γρήγορα όταν τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, το καλοκαίρι του 2015, συμφώνησαν με την Ελλάδα σε ένα τρίτο πακέτο βοήθειας ύψους 86 δισεκατομμυρίων ευρώ.
»Η χώρα μπορούσε και πάλι να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, η κυβέρνηση επεξεργαζόταν αργά τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων που συμφώνησε με τους πιστωτές. Τα δημόσια οικονομικά πάντως ήταν καλύτερα το 2016 από ό,τι αναμενόταν ωστόσο μεγάλα θέματα παραμένουν άλυτα».
Η FAZ σημειώνει πως ανοιχτές παραμένουν ακόμα οι μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά και στον τομέα της ενέργειας, όπως και η αξιολόγηση, η οποία έχει βαλτώσει και θεωρείται «ουτοπικό» να κλείσει στις 20 Φεβρουαρίου.
Όσον αφορά την επιστροφή των σεναρίων περί Grexit, επισημαίνει: «Πρόσφατα η εφημερίδα Bild έγραψε ότι ο Σόιμπλε θα δεχόταν τον τερματισμό του τρέχοντος προγράμματος εάν το ΔΝΤ δεν συμμετείχε. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εύλογο διότι αυτό τον χρόνο των εκλογών δεν μπορεί να αντιταχθεί στην Καγκελάριο, η οποία θεωρεί απαραίτητη την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Ωστόσο ο υπουργός Οικονομικών συνεχίζει τη σκληρή στάση του σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις. Την Παρασκευή ανέφερε στο Ζααρμπρίκεν, ότι "δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι επ’ άπειρον εάν η Ελλάδα δεν κάνει αυτά που έχει συμφωνήσει"».
Οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα καταδεικνύουν πως η ΕΕ χρειάζεται ένα καινούργιο σύμφωνο, εκτιμά από την πλευρά του, ο Αλέξανδρος Κρητικός, διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών του Βερολίνου. Ο οικονομολόγος γράφει σε άρθρο του στη SZ πως η Ελλάδα απέχει πολύ ακόμα από την ανάρρωση και αυτό δεν είναι καλό σημάδι ούτε για τις εφτά ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων εννέα χρόνων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ούτε για την ΕΕ.
Και επισημαίνει: «Αυτό που λείπει δεν είναι το κεφάλαιο. Το πρόβλημα είναι οι κρατικοί θεσμοί που λειτουργούν ανεπαρκώς και αυτός είναι ένας κεντρικός παράγοντας σε ένα κόσμο όπου οι καινοτόμες επιχειρήσεις επιλέγουν την έδρα τους με κριτήριο την ποιότητα αυτών των θεσμών.
»Η Ελλάδα δείχνει πως οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να γίνουν με εκκλήσεις. Η ΕΕ μπορεί όμως να δώσει την ώθηση. Χρειάζεται ένα νέο επιτυχημένο πρόγραμμα, ένα ‘σύμφωνο για την καινοτομία’ όπου οι νέες ιδέες και ο ανταγωνισμός θα είναι στο επίκεντρο».
Και το άρθρο συνεχίζει: «Ένα τέτοιο σύμφωνο θα αποτελούνταν από τρία στοιχεία: πρώτον την πρόσβαση σε ένα ταμείο καινοτομίας, το οποίο θα διαδεχθεί τα διαρθρωτικά ταμεία και θα δίνει τη δυνατότητα για επενδύσεις σε περιφερειακά συστήματα καινοτομίας. Αυτή η πρόσβαση θα εξαρτιόταν από την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, τις οποίες θα συμφωνούσε το κάθε κράτος μέλος δεσμευτικά με την ΕΕ.
»Και τρίτον, τα κράτη που θα προχωρούσαν σε μεταρρυθμίσεις σχετικά με την αποτελεσματικότερη λειτουργία των θεσμών θα είχαν μεγαλύτερη στήριξη από την ΕΕ, αφού η αποτελεσματική λειτουργία των κρατικών θεσμών είναι το απαραίτητο στήριγμα της καινοτόμου οικονομίας».
