Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν σύμφωνα με την «Καθημερινή» από σχετική έρευνα της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), με βάση τα αποτελέσματα της οποίας το 2014 το μέσο όφελος ανά περίπτωση αυξήθηκε σε σχέση με το 2013 κατά 2,4% και διαμορφώθηκε στις 2.290 ευρώ από 2.237 ευρώ. Οι συνηθέστερες από τις απάτες που εντοπίστηκαν στον τομέα της ασφάλισης αυτοκινήτου ήταν η αλλοίωση των συνθηκών του συμβάντος, η υπερκοστολόγηση, η κατασκευή ανύπαρκτου ασφαλιστικού γεγονότος (π.χ. σκηνοθεσία ολικής κλοπής ή η ύπαρξη ζημιών προγενέστερα), η δήλωση ψευδών στοιχείων ασφάλισης, όπως η απόκρυψη νέου οδηγού, καθώς και τα πλαστά ασφαλιστήρια συμβόλαια.
Σύμφωνα με την ΕΑΕΕ, το φαινόμενο της ασφαλιστικής απάτης αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά και πολύπλοκα προβλήματα τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει η ασφαλιστική αγορά σε διεθνές επίπεδο. Η εντατικότερη, άλλωστε, διερεύνηση του φαινομένου από τις ίδιες τις εταιρείες, οι έρευνες των οποίων αυξήθηκαν κατά 34,5% κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου (από 6.589 έρευνες το 2013 σε 8.861 το 2014), ήταν μία από τις βασικές αιτίες που οδήγησε στον εντοπισμό περισσότερων περιπτώσεων.
Από τα αποτελέσματα των ερευνών προκύπτει ότι ο δείκτης της αναλογίας των εξακριβωμένων περιπτώσεων απάτης επί των αντίστοιχων ερευνών παρέμεινε υψηλός, στο 26% και στο 23% τις δύο εξεταζόμενες χρονιές. Επισημαίνεται ότι το 70% των εξακριβωμένων περιπτώσεων απάτης καταγράφηκε από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που διέθεταν οργανωτικά ειδικό τμήμα διερεύνησης της ασφαλιστικής απάτης στον κλάδο αυτοκινήτων.
Το κόστος των περιπτώσεων ασφαλιστικής απάτης που εξακριβώνεται αποτελεί μικρό ποσοστό του συνόλου των αποζημιώσεων που καταβάλλουν κάθε χρόνο οι εταιρείες, καθώς το 2014 διαμορφώθηκε στο 1,2%. Εντούτοις, είναι αυξημένο σε σχέση με το 2013, χρονιά κατά την οποία το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 0,9%, ενώ εμφανίζει και μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των επιχειρήσεων, που φθάνει έως και 2,9% του ποσού για αποζημιώσεις που καταβάλλει κάποια εταιρεία κάθε χρόνο.
Συνηθέστερες ενδείξεις ασφαλιστικής απάτης είναι η ύπαρξη ασύμβατων ζημιών σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος, η ζημιά σε σύντομο χρονικό διάστημα από την έναρξη ή την επέκταση της ασφάλισης, η φιλική ή συγγενική σχέση μεταξύ των εμπλεκομένων, οι επαναλαμβανόμενες ζημιές, οι ασυνεπείς δηλώσεις, οι ζημιές μεταξύ οχημάτων που ασφαλίζονται από τον ίδιο ασφαλιστικό διαμεσολαβητή, η αδυναμία προσκόμισης παραστατικών και αποδεικτικών στοιχείων κ.ά.
