Ειδικότερα, ο Γενικός Εισαγγελέας, τόνισε ότι η ελληνική νομοθεσία, είναι ασύμβατη με την κοινοτική, ως προς το σκέλος της υποχρέωσης που υπάρχει να κρίνει ο εκάστοτε υπουργός Εργασίας, εάν θα απορρίπτει ή αν θα εγκρίνει ένα σχέδιο για ομαδικές απολύσεις.
Σε κάθε περίπτωση ο κ. Κατρούγκαλος θεωρεί «αυτονόητη υποχρέωση» τον σεβασμό απέναντι σε κάθε δικαιοδοτική αρχή. Επισημαίνει όμως και τα εξής:
α) Οι Προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα δεν είναι δεσμευτικές, αποτελούν εισήγηση προς το δικαστήριο.
Β) Οι Προτάσεις θεωρούν ότι υφίσταται αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο κυρίως ως προς το όργανο που αποφασίζει σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις και ως προς ορισμένες άλλες διαδικαστικές παραμέτρους, όχι σε σχέση με τις ουσιαστικές εγγυήσεις προστασίας καθ’ εαυτές, οι οποίες ενσωματώνουν στο ελληνικό δίκαιο κοινοτική οδηγία.
Ο υπουργός Εργασίας υπογραμμίζει ότι οι ομαδικές απολύσεις αποτελούν, άλλωστε, και «ένα από τα θέματα διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, παράλληλα με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που με επίταση επιδιώκει η ελληνική πλευρά». Είναι χαρακτηριστικό ότι επί του ζητήματος υπάρχει στην Ελλάδα ομοφωνία όλων των κοινωνικών συνομιλητών, της εργοδοτικής πλευράς συμπεριλαμβανομένης. Ο κ. Κατρούγκαλος τονίζει δεικτικά ότι «όσοι επιμένουν αντιθέτως σε ιδεοληπτικές θέσεις θα βρεθούν και πάλι απομονωμένοι, όπως συνέβη και κατά την διαπραγμάτευση του ασφαλιστικού. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται νέες θέσεις εργασίας, όχι νέες απολύσεις».
Υπενθυμίζεται ότι με παρέμβαση της κυβέρνησης Σαμαρά, επί υπουργείας Γιάννη Βρούτση, ξεπεράστηκε έμμεσα το ζήτημα της τοποθέτησης του υπουργού Εργασίας επί των σχεδίων ομαδικών απολύσεων. Ορίστηκε το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ), ως το αρμόδιο όργανο για να λαμβάνει τέτοιες αποφάσεις. Τώρα όμως ο Γενικός Εισαγγελέας τονίζει ότι αυτή η μετατροπή δεν είναι συμβατή με την κοινοτική νομοθεσία. Στην ουσία επιμένει ότι αρκεί η διοικητική έγκριση για να προχωρήσει ένα σχέδιο ομαδικών απολύσεων, αφού όμως πρώτα έχουν ληφθεί υπόψη οι συνθήκες της αγοράς εργασίας, η κατάσταση της επιχείρησης και το συμφέρον της εθνικής οικονομίας.
