Ο Συνήγορος του Πολίτη τόνισε προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ότι ο αποκλεισμός του στρατιωτικού πατέρα υπάλληλου από την άδεια ανατροφής παιδιού, όταν η σύζυγός του δεν εργάζεται, συνιστά άμεση διάκριση λόγω φύλου και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών και στην απαγόρευση κάθε άμεσης ή έμμεσης διάκρισης όσον αφορά τους όρους εργασίας, για λόγους που αφορούν το φύλο. Ο Συνήγορος πρότεινε να καταργηθεί αυτή η εξαίρεση για τους πατέρες στρατιωτικούς.
Αρχικώς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας απάντησε αρνητικά επικαλούμενο τον ιδιαίτερο ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων, και ισχυρίστηκε ότι ενδεχόμενη κατάργηση του περιορισμού αυτού θα είχε υπολογίσιμη επίπτωση στην επάνδρωση των στρατιωτικών μονάδων και υπηρεσιών και ως εκ τούτου στην κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών των ενόπλων δυνάμεων.
Τελικώς, το υπουργείο άλλαξε στάση και με απόφαση (Φ. 400/1/80038/Σ.1) του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, στις περιπτώσεις που η σύζυγος στρατιωτικού δεν εργάζεται, ο στρατιωτικός δικαιούται πλέον να κάνει χρήση ολόκληρης της άδειας ανατροφής.
