Καλεσμένη στην διαδικτυακή εκπομπή «Rainbow Mermaids», βρέθηκε η Ελένη Καστάνη, όπου και παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.
Η ηθοποιός, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναφέρθηκε τόσο στην επαγγελματική της πορεία, όσο και στην προσωπική της ζωή, περιγράφοντας μεταξύ άλλων, τα όσα έζησε κατά τη διάρκεια της πρώτης της εγκυμοσύνης.
Όπως εξήγησε στον 6ο μήνα της κύησης, το έμβρυο διαγνώστηκε με πρόβλημα υγείας το οποίο θα του στερούσε τη ζωή, γεγονός που την οδήγησε στην απόφαση να προχωρήσει σε άμβλωση.
Με αφορμή την ερώτηση που δέχτηκε σχετικά με το πότε ήταν η χειρότερη στιγμή που την αναγνώρισε θαυμάστριά της, η Ελένη Καστάνη, περιέγραψε:
«Η χειρότερή μου στιγμή που με αναγνώρισε κάποιος, ήταν στο μαιευτήριο. Όταν έχασα το πρώτο παιδί, το έχασα για λόγους… Δεν ήταν καλά το έμβρυο και έπρεπε να γίνει άμβλωση… γι’ αυτό είχα τόσο αγωνία στο δεύτερο. Γιατί ήμουν μία τόσο ειδική περίπτωση μου είχε πει ο γιατρός…».
Και συνέχισε: «Υπήρχε περίπτωση να μην μπορώ να κάνω παιδί. Το κύριο όμως ήταν να δούμε αν με τον άντρα μου μπορούσαμε να κάνουμε ένα υγιές παιδί. Κάναμε κάποιες εξετάσεις για να δούμε ότι δεν οφείλεται σε εμάς και ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Ωστόσο, η αγωνία πάντα υπάρχει, όταν έχεις περάσει μία τέτοια εμπειρία. Και όλες οι γυναίκες περνούν αποβολές, παιδάκια που χάνουν… Ήταν μεγάλο το έμβρυο».
Περιγράφοντας τα συναισθήματά της, εστίασε στην δεύτερη εγκυμοσύνη της, λέγοντας: «Είμαι στην κλινική μέσα, εκεί που κάνουν τις εξετάσεις. Και με αναγνώρισε κάποια, άρχισε να μου μιλάει. Μου ήρθε να τη χαστουκίσω… πραγματικά. Γιατί, ζούσα την αγωνία μου. Περίμενα να μπω να μου κάνει τον υπέρηχο και να μου πει αν είναι όντως το μωρό καλά… Βέβαια, στην πρώτη εξέταση, μου είχε πει ο γιατρός: «Νομίζω κυρία Καστάνη, ο Θεός σας χρώσταγε ένα τέλειο μωρό, γι’ αυτό σας έτυχε αυτή η περίπτωση». Αυτός, είχε σπουδάσει στην Αμερική, είχε έρθει ένα χρόνο στην Ελλάδα και μου είχε πει ότι είμαι πρώτη τέτοια περίπτωση που έβλεπε στην Ελλάδα».
Μιλώντας για το ζήτημα υγείας του πρώτου εμβρύου που την έκανε να προχωρήσει σε άμβλωση, εξήγησε: «Είχε κάτι το μωρό, ένα υγρό που μαζευόταν πίσω, στο νωτιαίο μυελό. Θα γένναγα. Θα έκανα μία κανονική γέννα και θα πέθαινε. Δεν θα ζούσε το παιδί αυτό. Ωστόσο, αν δεν το ανακαλύπταμε αυτό, θα προχωρούσε η εγκυμοσύνη και θα έκανα ένα παιδί που θα πέθαινε αμέσως και γι’ αυτό προχωρήσαμε στην άμβλωση. Μετά πέρασαν 7 χρόνια».
Κλείνοντας, ρωτήθηκε για το τι άποψη έχει σχετικά με τις αμβλώσεις, εξηγώντας: «Εγώ είπα την περίπτωσή μου. Εδώ υπάρχει… Η γυναίκα πρέπει να έχει δικαίωμα στο σώμα της. Μπαίνει σε συζήτηση αυτό που σου περιέγραψα τώρα; Μια γυναίκα να φτάσει ένα μωρό 9 μηνών, να γεννήσει και να κάνει ένα μωρό που θα πεθάνει το ίδιο δευτερόλεπτο. Και να μάθει ότι το μωρό είχε ένα πρόβλημα συγκεκριμένο και ότι θα πρέπει να ψαχτεί και αυτή και ο άντρας της αν είναι κάτι κληρονομικό ή στα χρωμοσώματα; Υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν πρέπει να γεννηθούν παιδιά…».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhtoue5j4xtt?integrationId=40599y14juihe6ly}































