Το πλαστικό και γενικά τα μικροπλαστικά γλιστρούν από τα ρούχα, τα ελαστικά και τις συσκευασίες σε σώματα και ωκεανούς, παρασύροντας ένα ίχνος κινδύνων για την υγεία.
Στην Ιαπωνία, σύμφωνα με το 3dvf.com, μια ομάδα στο Κέντρο Επιστήμης Αναδυόμενης Ύλης RIKEN αναφέρει ένα πλαστικό κατασκευασμένο από την κυτταρίνη του ξύλου και ένα κοινό άλας, το χλωριούχο χολίνη, με συστατικά που έχουν ήδη εγκριθεί από τον FDA.
Ρυθμισμένο σαν συνταγή, το υλικό μπορεί να σκληρύνει ως γυαλί ή να εύκαμπτο σε εξαιρετικά λεπτές μεμβράνες για συσκευασίες και βιοδιασπάται αντί να ξεφτίζει σε επίμονη σκόνη. Με επικεφαλής τον χημικό Takuzo Aida και λεπτομερώς στο Journal of the American Chemical Society, το έργο στρέφεται τώρα στην κλιμάκωση σε μια τιμή που προορίζεται να ανταγωνιστεί τα πλαστικά με βάση το πετρέλαιο.
Ένα νέο βιοδιασπώμενο πλαστικό για την αντιμετώπιση της ρύπανσης από μικροπλαστικά
Ερευνητές στην Ιαπωνία αποκάλυψαν μια πρωτοποριακή ανακάλυψη: ένα βιοδιασπώμενο πλαστικό κατασκευασμένο από έναν απροσδόκητο συνδυασμό κυτταρίνης και αλατιού. Αναπτύχθηκε από το Κέντρο Επιστήμης Αναδυόμενης Ύλης RIKEN και στοχεύει στην αντιμετώπιση του επίμονου περιβαλλοντικού προβλήματος των μικροπλαστικών, αυτών των μικροσκοπικών, τοξικών θραυσμάτων που διεισδύουν στα οικοσυστήματα παγκοσμίως. Πέρα από την οικολογική του υπόσχεση, αυτή η δημιουργία διαθέτει αξιοσημείωτες ιδιότητες που θα μπορούσαν να φέρνουν επανάσταση στον τρόπο που σκεφτόμαστε τα πλαστικά.
Γιατί τα μικροπλαστικά αποτελούν έναν αυξανόμενο κίνδυνο
Τα μικροπλαστικά είναι παντού, απελευθερώνονται μέσω της βιομηχανικής παραγωγής, του πλυσίματος συνθετικών υφασμάτων ή της διάσπασης μεγαλύτερων πλαστικών. Εξαπλώνονται αόρατα μέσω των ωκεανών, του αέρα και του εδάφους, μολύνοντας ακόμη και τα τρόφιμα που τρώμε. Μελέτες υποδηλώνουν ότι αυτά τα σωματίδια θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία, επηρεάζοντας ενδεχομένως την καρδιά και το αναπαραγωγικό σύστημα. Πώς λοιπόν καταπολεμούμε ένα υλικό από το οποίο έχουμε γίνει τόσο εξαρτημένοι, αλλά δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά να συνεχίσουμε να το παράγουμε στην τρέχουσα μορφή του; Χρειάζεται επειγόντως μια εναλλακτική λύση που να αποτρέπει τη δημιουργία μικροπλαστικών υπολειμμάτων.
Η δημιουργία πλαστικού με βάση την κυτταρίνη
Υπό την ηγεσία του χημικού Takuzo Aida, η ερευνητική ομάδα ανέπτυξε αυτό το νέο πλαστικό συνδυάζοντας κυτταρίνη και χλωριούχο χολίνη, έναν τύπο άλατος που χρησιμοποιείται συχνά ως πρόσθετο τροφίμων. Η διαδικασία επιτρέπει στην κυτταρίνη να γίνει διαμορφώσιμη, δημιουργώντας ένα υλικό που διατηρεί την αντοχή και την ευελιξία. Όλα τα συστατικά είναι εγκεκριμένα από τον FDA, εξασφαλίζοντας ασφάλεια τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το περιβάλλον.
Το προκύπτον πλαστικό μπορεί να προσαρμοστεί σε μια ποικιλία αναγκών. Μπορεί να κατασκευαστεί τόσο σκληρό όσο το γυαλί ή τόσο ελαστικό όσο το καουτσούκ, καθιστώντας το εξαιρετικά ευέλικτο. Θέλετε να το τεντώσετε; Αυτό το υλικό μπορεί να διασταλεί σημαντικά χωρίς να σπάσει. Χρειάζεστε λεπτές μεμβράνες για συσκευασία; Αυτό το πλαστικό μπορεί να ανταποκριθεί. Έχει σχεδιαστεί για να βιοδιασπάται υπό κατάλληλες συνθήκες, περιορίζοντας τον σχηματισμό επίμονων μικροπλαστικών θραυσμάτων.
Μια πρακτική και κλιμακούμενη λύση
Μία από τις πιο ελπιδοφόρες πτυχές αυτής της καινοτομίας έγκειται στην οικονομική της σκοπιμότητα. Ενώ πολλά οικολογικά υλικά είναι ακριβά στην παραγωγή, αυτό το πλαστικό χρησιμοποιεί άφθονα, χαμηλού κόστους υλικά όπως κυτταρίνη και άλατα τροφίμων, διαφοροποιώντας το από τα παραδοσιακά πλαστικά με βάση το πετρέλαιο όσον αφορά το κόστος και τη βιωσιμότητα. Η παραγωγή μεγάλης κλίμακας φαίνεται όχι μόνο εφικτή αλλά και πρακτική, ενδεχομένως να ανατρέψει την πλάστιγγα προς τη μείωση της παγκόσμιας εξάρτησης από τα επιβλαβή πλαστικά.
Ο Takuzo Aida υπογραμμίζει όχι μόνο τις εντυπωσιακές τεχνικές ιδιότητες αυτού του υλικού αλλά και το τεράστιο δυναμικό του όταν εφαρμοστεί ευρέως. Θα μπορούσε αυτή να είναι η απαραίτητη αλλαγή για την προστασία των οικοσυστημάτων και των τροφικών αλυσίδων μας από περαιτέρω μόλυνση από πλαστικό;
Από το επιστημονικό εργαστήριο στην καθημερινή ζωή
Αυτό το καινοτόμο πλαστικό μπορεί σύντομα να βρει τον δρόμο του στην καθημερινότητά μας, από τις συσκευασίες τροφίμων έως τα ανθεκτικά καθημερινά είδη. Η ευελιξία, η έλλειψη τοξικότητας και η βιοδιασπασιμότητά του σηματοδοτούν ένα μέλλον όπου τα πλαστικά δεν επιβαρύνουν πλέον το περιβάλλον. Ενώ οι προκλήσεις παραμένουν στην κλιμάκωση της παραγωγής, η πιθανότητα αντικατάστασης των επιβλαβών πλαστικών με έναν βιοδιασπώμενο ανταγωνιστή είναι ένα συναρπαστικό βήμα προς τα εμπρός. Τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό για το επόμενο κεφάλαιο της επιστήμης των υλικών και του πλανήτη μας; Ο χρόνος θα δείξει.
