Πέθανε ο ηθοποιός Δάνης Κατρανίδης σε ηλικία 75 ετών ο οποίος είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια από τον χώρο της υποκριτικής καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ο Σπύρος Μπιμπίλας έκανε γνωστή τη δυσάρεστη είδηση, μέσα από το προσωπικό του προφίλ στο facebook.
«Μέσα στην αλλαγή του μήνα έφυγε ο αγαπημένος μας πολυτάλαντος συνάδελφος, φίλος, γελαστό παιδί του θεάτρου, άνθρωπος πνευματικός που με κάθε του κίνηση παρήγαγε πολιτισμό! Αγαπημένε μας Δανή Κατρανίδη το θλιβερό αυτό νέο συγκλονίζει όλη την καλλιτεχνική μας οικογένεια… Το κενό είναι μεγάλο…» έγραψε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός και βουλευτής.
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02yLf2RPKx9hwtgxs18bFbfLGacG3q6rmRoURFQzAHFni9kNMRUoU98WxUFjkS3dzGl&id=100009883453348}
Ποιος ήταν ο Δάνης Κατρανίδης
Γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1949 στο Αιγάλεω, ο Κατρανίδης αφήνει πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά και μια σημαντική προσφορά στον χώρο της υποκριτικής τέχνης.
Απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Αθηνών «Γιώργος Θεοδοσιάδης» το 1971, ο Κατρανίδης ξεκίνησε την καριέρα του στο Εθνικό Θέατρο, όπου υπήρξε ηθοποιός μέχρι το 1978. Η θρυλική του ερμηνεία ως κομπέρ στην παράσταση "Cabaret" τη θεατρική σεζόν 1978-1979, σε σκηνοθεσία της Αλίκης Βουγιουκλάκη, τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της εποχής του. Συμμετείχε σε όλα τα είδη θεάτρου, από τραγωδία και κωμωδία μέχρι μιούζικαλ και επιθεώρηση, ενώ η φωνή του άφησε ανεξίτηλο στίγμα και στο θέατρο του ραδιοφώνου.
Ο Δάνης Κατρανίδης δεν περιορίστηκε μόνο στην υποκριτική, αλλά ανέπτυξε και εκπαιδευτική δραστηριότητα, διδάσκοντας στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ίασμος» και στο Θεατρικό Εργαστήρι «Βασίλης Διαμαντόπουλος». Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πορεία, υπήρξε λάτρης της θάλασσας και ιστιοπλόος, έχοντας συμμετάσχει και διακριθεί σε πολλούς αγώνες ανοικτής θαλάσσης.
Στην προσωπική του ζωή, ο Κατρανίδης παντρεύτηκε το 1971 τη συμμαθήτριά του στη Δραματική Σχολή και επίσης ηθοποιό Μίρκα Παπακωνσταντίνου, με την οποία χώρισε το 1977.
Ο θάνατος του Δάνη Κατρανίδη αφήνει ένα μεγάλο κενό στον χώρο του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Η μνήμη του θα ζει μέσα από τις σημαντικές ερμηνείες και τη δημιουργική προσφορά του, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για τους νέους καλλιτέχνες.
