Για το έγκλημα συνελήφθησαν δύο αδέρφια ηλικίας 40 και 48 ετών, τα οποία οδηγήθηκαν στη φυλακή κατηγορούμενοι για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας κατά συναυτουργία και της παράνομης οπλοφορίας – οπλοχρησίας.
«Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο. Με τον Γιώργο γνωριστήκαμε το 1987, το 1990 γίναμε ζευγάρι και έκτοτε τη ζωή μας την σταμάτησαν οι 13 σφαίρες που έφαγε, που του έριξαν κάτω από το σπίτι μας. Ήμουν στο σπίτι, ενημερώθηκα από γειτόνισσα ότι κάτι γίνεται γιατί τραβούσε φωτογραφίες για να δώσει αποκλειστικό στον Γιώργο και δυστυχώς ήταν πρωταγωνιστής ο ίδιος ο Γιώργος. Τα πρώτα δευτερόλεπτα ήταν σαν μετωπική, δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται, αλλάζει η ζωή εντελώς» είπε η Στάθα Καραϊβάζ.
«Δεν πέρασα από το στάδιο του θυμού. Δεν υπήρξε θυμός για εμένα. Ήταν δεδομένο ότι ο Γιώργος τους ενόχλησε, ενόχλησε ανθρώπους που είναι παραβατικοί και φοβήθηκαν ότι θα τους κάνει κακό με τη δημοσιοποίηση κάποιων θεμάτων», συμπλήρωσε μιλώντας στο Mega
Για τη σχέση τους και την απώλειά του: «Αυτό που υπήρχε στην αρχή, και σήμερα υπάρχει, είναι η έλλειψή του, η έλλειψη της αγάπη του. Αυτό λείπει. Είχα την τύχη στα 21 μου να χάσω τον μπαμπά μου και στα 51 μου τον σύντροφό μου. Όταν έχασα τον μπαμπά μου ένιωσα ότι έχασα το στήριγμά μου. Όταν έχασα τον Γιώργο μου ένιωσα ότι έχασα τον δρόμο μου. Έμεινα μόνη μου και δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο δρόμος που πρέπει να περπατήσω».
Όπως λέει φανερά συγκινημένη, ο χρόνος δε γιατρεύει την έλλειψή του. «Δεν είναι κάτι το οποίο βελτιώνεται. Απλά από την απέραντη θλίψη η οποία νεκρώνει όλες τις άλλες λειτουργίες, παγιώνεται η απώλεια. Αυτό είναι το πιο πικρό κομμάτι, ότι δε θα τον ξαναδώ. Η αγάπη του μου λείπει. Είμαι μια γυναίκα που είμαι ευλογημένη στη ζωή μου, αγαπήθηκα πολύ, με έχει γεμίσει αυτό, αλλά είναι και η μεγάλη μου απώλεια.
Οφείλω και πρέπει να προχωρήσω, να είμαι αυτό που άφησε πίσω του ο Γιώργος. Το παιδί μας το λατρεύω, αλλά ο Γιώργος είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι από το παιδί. Με τον Γιώργο ήμασταν και φίλοι εκτός από ζευγάρι. Στα 31 χρόνια που ήμασταν μαζί η αγάπη μας ήταν τόσο δυνατή που μπορούσε και ξεπερνούσε το οποιοδήποτε εμπόδιο.
Αυτό που έχω στα αφτιά μου και το εύχομαι σε όλα τα ζευγάρια είναι η τρυφερότητα. Με έλεγε «νανάκι» λόγω του ύψους μου. Καθημερινά και πολλές φορές λέγαμε σ’ αγαπώ. Και αυτό δεν ήταν τυπικό. Φιλιόμασταν το πρωί και όταν ερχόταν από τη δουλειά. Ήταν ένας άνθρωπος που έφερνε λουλούδια και γλυκά στο σπίτι του».
Στη συνέχεια αποκάλυψε: «25 λεπτά πριν τον σκοτώσουν του είπα σ’ αγαπώ. Όταν έφυγε από το στούντιο, με πήρε τηλέφωνο και εμείς έπρεπε να είμαστε με τον γιο μας σε έναν γιατρό. Συνέβη κάτι και δεν πήγαμε στον γιατρό. Με ρώτησε πού ήμασταν, μου είπε ότι πεινούσε και ότι θα επέστρεφε σε λίγο στο σπίτι μας. Άργησε ένα τέταρτο που ήταν εντελώς συνεπής.
Πίστευα ότι επειδή ήταν Παρασκευή ότι θα είχε σταματήσει σε κάποιο ανθοπωλείο ή ζαχαροπλαστείο. Αυτό το τέταρτο ήταν νεκρός κάτω από το σπίτι μας» και τόνισε πως εκείνες οι στιγμές είναι «σαν να σου ξεριζώνουν τα σωθικά, είναι μεγάλη ανατροπή».
Όσο για τις πιο δύσκολες στιγμές μετά τον θάνατό του; «Τα πρώτα Χριστούγεννα που περάσαμε, τα πρώτα γενέθλια του παιδιού μας».
Κλείνοντας, θέλησε να περάσει ένα μήνυμα: «Αυτά τα ζευγάρια τα οποία… η καθημερινότητα μας φθείρει και πιανόμαστε από μικρολεπτομέρειες, ας κοιτάξει ο ένας τον άλλον, η αγάπη είναι το μόνο που μένει, όλα τα άλλα φεύγουν και η αγάπη είναι το πιο όμορφο και ιερό που μπορούμε να έχουμε στη ζωή μας».
