Για την απόφαση που πήρε στην ηλικία των 17 ετών να εγκαταλείψει το πατρικό του και να ζήσει μόνος του στην Πάτρα αλλά και για τους λόγους που τον έκαναν να αρνείται να πάει στο σχολείο μίλησε ο Νίκος Πολυδερόπουλος στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «ΟΚ!».
«Είμαι δυσλεκτικός- Στο σχολείο οι καθηγητές με χτυπούσαν»
«Είµαι δυσλεκτικός και στο σχολείο δεν µμπορούσα –και δεν μπορούσαν και οι άλλοι– να κατανοήσω τι είναι αυτό που έχω. Πέρασα δύσκολα χρόνια, µε πολλή τιµωρία από τους καθηγητές. Ποτέ δεν έμαθα ορθογραφία. Μέχρι σήμερα κάνω λάθη. Η κατάσταση στο σχολείο µε έκανε να πάρω την απόφαση να φύγω για την Πάτρα. Οι γονείς µου τότε δεν καταλάβαιναν ότι εγώ δεν ήθελα να πάω σχολείο γιατί οι καθηγητές µε χτυπούσαν.
«Είχα τάσεις φυγής»
Θυμάμαι ότι οι δικοί µου µου έλεγαν: “Πρέπει να διαβάσεις. Όλοι διαβάζουν και εσύ όχι”. Για να καταλάβεις, η μάνα µου µε έστελνε Αγγλικά και εγώ την κοπανούσα και πήγαινα να μαζέψω λουλούδια για να τα δώσω στους καθηγητές και να περάσω τα μαθήματα στο Γυμνάσιο. Ένιωθα λοιπόν γενικά µια πίεση µε αποτέλεσμα να έχω τάσεις φυγής» λέει στη συνέντευξή του ο Νίκος Πολυδερόπουλος, ενώ σε άλλο σημείο αποκαλύπτει:
«Πλήρωνα το ενοίκιο με τα χρήματα από τον στρατό»
«Έµενα σε ένα υπόγειο το οποίο δεν είχε ρεύμα και εγώ ζεσταινόμουν από τον λέβητα. Το είχε η αδελφή μιας φίλης µου. Θυμάμαι ότι τότε έδινα 50 ευρώ τον μήνα και σκέψου ότι το κράτησα μέχρι και όταν πήγα φαντάρος. Επειδή ανήκω σε πολύτεχνη οικογένεια, έπαιρνα από τον στρατό 55 ευρώ και κάπως έτσι πλήρωνα το ενοίκιο.
Το σημαντικό σε αυτή την ιστορία είναι ότι δεν σταμάτησα να νιώθω την αγάπη και τη φροντίδα από την οικογένειά µου. Απλά προσπάθησαν µε πίεση να µε κάνουν να καταλάβω κάποια πράγματα και εγώ αντέδρασα. Πιστεύω ότι στην περίπτωσή µου οι γονείς µου είχαν πάντα τη σιγουριά του τύπου “θα τα καταφέρει”».
