Σύμφωνα με τον κ. Αλεξόπουλο, η μη εφαρμογή των πολλών κατά καιρούς εξαγγελιών για αυστηρούς ελέγχους και ποινές, αλλά και η αδυναμία του κράτους να διαμορφώσει τους όρους μιας άλλης αντίληψης στους πολίτες έχουν επιδεινώσει το φαινόμενο. Ο κ. Αλεξόπουλος επιρρίπτει ευθύνες και στις ασφαλιστικές εταιρίες, σημειώνοντας ότι οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις, αλλά και τα φτηνά ασφαλιστήρια δεν βοηθούν στην αντιμετώπιση του προβλήματος.
Σε ποια φάση βρίσκεται το ζήτημα με τα ανασφάλιστα οχήματα;
Έχουν περάσει τόσοι μήνες από τις τελευταίες εξαγγελίες και όχι μόνο δεν λύθηκε το πρόβλημα με τα ανασφάλιστα, όχι μόνο δεν εφαρμόστηκαν τα μέτρα που είχαν ανακοινωθεί, αλλά η κρίση, αυτή η δικαιολογία για όλα τα δεινά μας, έχει επιδεινώσει περαιτέρω την κατάσταση.
Είναι πολλοί οι πελάτες σας που δεν ανανεώνουν το συμβόλαιό τους;
Όλοι μας αντιμετωπίζουμε πολλές περιπτώσεις πελατών μας που κατά την επικοινωνία μας για την ανανέωση του ασφαλιστηρίου τους μας δηλώνουν με περισσή ευκολία ότι δεν επιθυμούν την ανανέωση και ότι προτίθενται να αφήσουν το αυτοκίνητο τους ανασφάλιστο και «γαία πυρί μειχθήτω». Το πρόβλημα είναι τεράστιο με διαστάσεις κυρίως κοινωνικές που μπορεί να αναλυθούν με φιλοσοφική, ψυχολογική αλλά και ιστορική προσέγγιση και σε καμία περίπτωση δεν είναι απλό στην επίλυσή του.
Πέρα από την αντικειμενική οικονομική στενότητα σε ποιους άλλους λόγους εκτιμάτε ότι οφείλεται αυτή η «κουλτούρα»;
Όλα ξεκινούν από την αδυναμία του κράτους να εκπαιδεύσει, ενημερώσει, εμφυσήσει και εν τέλει να δημιουργήσει στον πολίτη δύο αξίες: την πεποίθηση ότι ως ενεργό μέλος της κοινωνίας έχει δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις και τη βεβαιότητα ότι η απειθαρχία στους νόμους δεν θα παραμένει ατιμώρητη. Αντίθετα και ιστορικά αποδεδειγμένα, έχουν δημιουργηθεί και αποτυπωθεί στο μυαλό και στο θυμικό των πολιτών τα ακριβώς αντίθετα. Έτσι, η απειθαρχία, η αυθαιρεσία και ο τραμπουκισμός όχι μόνο δεν τιμωρούνται αλλά βασιλεύουν. Οι δε συνεχόμενες εξαγγελίες περί μηχανισμού ελέγχου και προστίμων ή άλλων αυστηρών τιμωριών που δεν έρχονται ποτέ, το μόνο που καταφέρνουν είναι να γελοιοποιούν περαιτέρω την κατάσταση, αφού τελικά επιβεβαιώνουν την αδυναμία λήψης μέτρων και επιβολής πειθαρχίας.
Στην πραγματικότητα που περιγράφετε έχουν μερίδιο ευθύνης οι ασφαλιστικές εταιρίες;
Οι ασφαλιστικές εταιρίες έχουν τεράστια ευθύνη. Επί σειρά ετών δημιούργησαν έναν μηχανισμό μεγάλης δυσκολίας στις αποζημιώσεις ατυχημάτων, με αποτέλεσμα οι ασφαλισμένοι να αποκτούν οδυνηρή εμπειρία -εκτός από αυτό καθ' αυτό γεγονός του ατυχήματός τους. Γι’ αυτό ακούγεται πολύ συχνά η φράση: «καλυτέρα να το είχα ανασφάλιστο, δε θα τραβούσα τέτοια ταλαιπωρία». Επίσης, οι εταιρίες ποτέ δεν πίεσαν πραγματικά και σκληρά τους υπεύθυνους κρατικούς λειτουργούς για να πατάξουν το φαινόμενο. Τέλος, δεν ενέσκηψαν σε ειδικές κατηγορίες οχημάτων (π.χ. κρατικά, δημόσια, ευπαθών ομάδων, κοινωνικών μειονοτήτων κ.λπ.), δημιουργώντας τα κατάλληλα προϊόντα, ώστε και αυτά να ασφαλιστούν, με χαμηλότερο έστω ασφάλιστρο, πολύ καλύτερο όμως από το καθόλου ασφάλιστρο. Και επιπλέον όλων των παραπάνω, έρχονται τώρα με τις συνεχείς μειώσεις του ασφαλίστρου, να εξευτελίσουν το θεσμό και να μειώσουν περαιτέρω την ασφαλιστική συνείδηση, αφού το προϊόν πια έχει βγει στη διατίμηση και όποιος προλάβει. Ξεχνάνε την παροιμία περί φτηνού κρέατος που το τρώνε τα σκυλιά, αλλά και την άλλη που λέει ότι η φτήνια τρώει τον παρά. Κατά τα άλλα, είμαστε όλοι αγαπημένοι και προχωράμε στη νέα εποχή με αξιοπρέπεια!
