Η αιολική ενέργεια κερδίζει συνεχώς έδαφος ως καθαρότερη εναλλακτική λύση έναντι του άνθρακα, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η ανάπτυξή της, ωστόσο, φέρνει στο προσκήνιο ένα σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα: τι γίνεται με τα τεράστια πτερύγια των ανεμογεννητριών όταν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους;
Μια ανεμογεννήτρια έχει συνήθως διάρκεια ζωής 20 έως 25 χρόνια, όμως τα πτερύγια καταπονούνται από τη συνεχή περιστροφή και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες με αποτέλεσμα συχνά να χρειάζονται νωρίτερα αντικατάσταση. Όπως ανέφερε το BGR, εκατοντάδες χιλιάδες ανεμογεννήτριες έχουν εγκατασταθεί παγκοσμίως. Καθώς οι περισσότερες διαθέτουν τρία πτερύγια, ο συνολικός αριθμός των πτερυγίων ξεπερνά ήδη το ένα εκατομμύριο και πολλά από αυτά φθάνουν στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους.
Από πτερύγιο στέγαστρο ποδηλάτων
Η Δανία αναζητά τρόπους να περιορίσει την απόρριψη των παλιών πτερυγίων. Σε συνεργασία με την κατασκευάστρια Siemens Gamesa, διερεύνησε δυνατότητες επαναχρησιμοποίησής τους. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα πρωτότυπο στέγαστρο ποδηλάτων στο Άαλμποργκ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.facebook.com/watch/?v=975277375373068}
Το έργο, που βασίστηκε σε ιδέα του τοπικού μηχανικού και συντονιστή περιβαλλοντικών δράσεων Μπράιαν Ράσμουσεν, διατήρησε μεγάλο τμήμα του καμπυλωτού κελύφους ενός πτερυγίου και το χρησιμοποίησε ως στέγη. Με αυτόν τον τρόπο, ένα εξάρτημα που διαφορετικά θα μπορούσε να καταλήξει σε χώρο ταφής απορριμμάτων μετατράπηκε σε χρήσιμη δημόσια υποδομή.
Γιατί είναι δύσκολη η ανακύκλωση
Τα πτερύγια κατασκευάζονται από σύνθετα υλικά, που συνδυάζουν ίνες γυαλιού και άνθρακα με θερμοσκληρυνόμενες ρητίνες. Αυτό σημαίνει ότι, σε αντίθεση με τα μέταλλα, τα υλικά αυτά δεν μπορούν να θερμανθούν ξανά ώστε να διαχωριστούν και να ανακυκλωθούν.
Αυτός ο περιορισμός εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί τόσα παλιά πτερύγια εξακολουθούν να καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής. Κάποια άλλα τεμαχίζονται και αξιοποιούνται για την κατασκευή άλλων προϊόντων ή χρησιμοποιούνται στην παραγωγή τσιμέντου. Ωστόσο, η αποτελεσματική ανακύκλωσή τους σε μεγάλη κλίμακα εξακολουθεί να αποτελεί δύσκολη υπόθεση, σύμφωνα με το BGR.
Νέες χρήσεις για παλιά πτερύγια
Η επαναχρησιμοποίηση ολόκληρων πτερυγίων ή μεγάλων τμημάτων τους κερδίζει, έδαφος. Στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, το πάρκο Wikado χρησιμοποιεί πέντε πτερύγια ως κατασκευές για αναρρίχηση και παιχνίδι. Στην Ατλάντα, μια πεζογέφυρα μήκους 15 μέτρων κατασκευάστηκε από πτερύγιο ανεμογεννήτριας.
Ακόμη πιο φιλόδοξες είναι προτάσεις από το Γιουκατάν του Μεξικού, όπου ερευνητές έχουν εξετάσει τη χρήση τμημάτων πτερυγίων στην κατασκευή κατοικιών, ακόμη και ως υπερυψωμένες πλατφόρμες που θα προστατεύουν τα σπίτια από τα νερά των πλημμυρών.
Καθώς όλο και περισσότερες ανεμογεννήτριες φτάνουν στο τέλος του κύκλου ζωής τους, η αναζήτηση νέων χρήσεων για τα πτερύγια μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέρος της προσπάθειας να παραμείνει η αιολική ενέργεια πραγματικά βιώσιμη - περιορίζοντας παράλληλα τα απόβλητα και αξιοποιώντας υλικά που διαφορετικά θα κατέληγαν στα σκουπίδια.
Με πληροφορίες από bgr.com
