Ο αγωγός που διασχίζει τη Σαουδική Αραβία από ανατολάς προς δυσμάς, κρίσιμος για την εξαγωγή αργού πετρελαίου σε μια περίοδο αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ, είναι εκ νέου «σε κατάσταση λειτουργίας».
«Ο ενεργειακός εξοπλισμός και ο αγωγός ανατολής-δύσης που υπέστησαν ζημιές από επιθέσεις είναι και πάλι σε κατάσταση λειτουργίας, βελτιώνοντας την αξιοπιστία του εφοδιασμού», ανακοίνωσε το σαουδαραβικό υπουργείο Ενέργειες σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων SPA.
Σύμφωνα με τους Financial Times, επίθεση με drone έθεσε στο στόχαστρο τον Petroline στις 8 Απριλίου, παρότι είχε τεθεί σε εφαρμογή κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν. Ούτε η σαουδαραβική κυβέρνηση ούτε ο δημόσιος πετρελαϊκός κολοσσός (Aramco), είχαν σχολιάσει τότε την πληροφορία.
Την επομένη ωστόσο το Ριάντ είχε παραδεχθεί ότι επιθέσεις που εξαπολύθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες από το Ιράν εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων του βασιλείου είχαν προκαλέσει τον θάνατο ενός ανθρώπου και είχαν πλήξει την πετρελαιοπαραγωγική ικανότητα της χώρας.
Σήμερα, το σαουδαραβικό υπουργείο Ενέργειας υπογράμμισε πως έπειτα από εργασίες, η ικανότητα του αγωγού ανατολής-δύσης έχει «αποκατασταθεί πλήρως» για να φθάσει «περίπου τα επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως».
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι επιθέσεις είχαν μειώσει τη ροή του αγωγού «περίπου κατά 700.000 βαρέλια την ημέρα».
Η Σαουδική Αραβία, ο μεγαλύτερος παγκοσμίως εξαγωγέας αργού, παράγει λίγο πάνω από 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.
Ο σαουδαραβικός Petroline αποδείχθηκε σωσίβιο ζωτικής σημασίας για την οικονομία στην διάρκεια του πολέμου, καθώς αυτό το δίκτυο των 1.200 χιλιομέτρων συνδέει δύο πλωτές διαδρομές που είναι απαραίτητες για το διεθνές εμπόριο, τον Κόλπο στα ανατολικά και την Ερυθρά Θάλασσα δυτικά.
Το Ιράν έχει αποκλείσει ουσιαστικά από την αρχή του πολέμου τα Στενά του Ορμούζ από όπου διερχόταν πριν από τον πόλεμο το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης υδρογονανθράκων, και το άνοιγμα εκ νέου αυτής της θαλάσσιας διαδρομής μετά την κατάπαυση του πυρός παραμένει αβέβαιο.
Ο Petroline, που ολoκληρώθηκε τη δεκαετία του 1980 εν μέσω διαταραχής στον Κόλπο λόγω του πολέμου Ιράν-Ιράκ, είχε κατασκευαστεί ως στρατηγική λύση διάσωσης προκειμένου να παρακαμφθούν τα στενά σε περίπτωση αποκλεισμού αυτής της κρίσιμης θαλάσσιας οδού.
