Η Βοστώνη, όπως πολλές πόλεις στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα με τα κτίριά της. Πιο συγκεκριμένα, το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι υπάρχουν πολλά κτίρια, αλλά ότι τα ίδια τα κτίρια αποτελούν σημαντική πηγή ρύπανσης για το κλίμα. Κάθε χρόνο εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κλιματική αλλαγή.
Στη Βοστώνη, τα κτίρια ευθύνονται περίπου για το 70% των ετήσιων εκπομπών άνθρακα της πόλης. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εκπομπών προέρχεται από τα συστήματα θέρμανσης που λειτουργούν με πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Για να μειώσει αυτές τις εκπομπές, η βασική στρατηγική της πόλης είναι η εγκατάσταση αντλιών θερμότητας — συσκευών που χρησιμοποιούν ηλεκτρική ενέργεια για να παρέχουν τόσο θέρμανση όσο και ψύξη, με πολύ μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση σε σύγκριση με τα παραδοσιακά συστήματα.
Ωστόσο, η εγκατάσταση μιας αντλίας θερμότητας δεν είναι πάντα απλή υπόθεση. Συνήθως απαιτεί πολύπλοκες, δαπανηρές και συχνά ενοχλητικές εργασίες. Οι τεχνικοί χρειάζεται να τρυπήσουν τοίχους, να περάσουν σωληνώσεις ψυκτικού υγρού προς μια εξωτερική μονάδα και, σε πολλές περιπτώσεις, να τοποθετήσουν αεραγωγούς ή να αναβαθμίσουν τον ηλεκτρικό πίνακα του κτιρίου. Όλα αυτά αυξάνουν το κόστος και τη δυσκολία του έργου.
Τα αρχικά έξοδα μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλά σε παλιές πολυκατοικίες. Εκεί οι εργάτες συχνά έρχονται αντιμέτωποι με ξεπερασμένες ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, επικίνδυνα υλικά όπως ο αμίαντος και γενικά υποδομές που απαιτούν ειδικό εξοπλισμό και επιπλέον χρόνο εργασίας. Αυτό καθιστά πολλούς ιδιοκτήτες διστακτικούς απέναντι στην αναβάθμιση.
Τι θα γινόταν όμως αν υπήρχε μια αντλία θερμότητας που να είναι σχετικά οικονομική στην αγορά και τόσο εύκολη στην εγκατάσταση όσο ένα απλό κλιματιστικό παραθύρου; Στην πραγματικότητα, μια τέτοια τεχνολογία ήδη υπάρχει. Πρόκειται για την αντλία θερμότητας παραθύρου.
Σύμφωνα με το wbur, αυτός ο νέος τύπος αντλίας θερμότητας είναι συμπαγής, τοποθετείται πάνω στο περβάζι του παραθύρου και συνδέεται σε μια κοινή πρίζα 120 βολτ, χωρίς να απαιτείται εξειδικευμένος τεχνικός κλιματισμού ή ηλεκτρολόγος. Η ιδέα είναι να προσφέρει αποδοτική θέρμανση και ψύξη με ελάχιστη αναστάτωση για τον ένοικο.
Αν και οι συσκευές αυτές δεν είναι ακόμη ευρέως διαθέσιμες στο ευρύ κοινό, η Αρχή Κατοικίας της Βοστώνης έχει ξεκινήσει πιλοτικό πρόγραμμα εγκατάστασής τους στα Hassan Apartments, ένα συγκρότημα 100 διαμερισμάτων στην περιοχή Mattapan που φιλοξενεί ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρίες. Το κτίριο, ηλικίας περίπου 50 ετών, είναι αντιπροσωπευτικό πολλών παλαιών κατασκευών της βορειοανατολικής Αμερικής, με ενεργοβόρα συστήματα θέρμανσης και χωρίς καθόλου κλιματισμό — χαρακτηριστικά που το καθιστούν ιδανικό για ενεργειακή αναβάθμιση.
Η διαδικασία εγκατάστασης είναι εντυπωσιακά απλή. Σε ένα από τα διαμερίσματα, δύο εργάτες ξεκίνησαν βιδώνοντας μια μεταλλική βάση στο περβάζι του παραθύρου. Στη συνέχεια σήκωσαν τη μονάδα, που ζυγίζει περίπου 63 κιλά, την τοποθέτησαν πάνω στη βάση και τη στερέωσαν. Τέλος, πρόσθεσαν μονωτική ταινία για να αποτρέψουν τη διαρροή αέρα. Όλη η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από μισή ώρα — χρόνος εξαιρετικά μικρός σε σύγκριση με τις ημέρες ή και εβδομάδες που μπορεί να απαιτήσει ένα συμβατικό σύστημα.
Το χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης μεταφράζεται και σε οικονομικό όφελος. Στο πιλοτικό πρόγραμμα, το συνολικό κόστος ανά διαμέρισμα ανέρχεται περίπου στα 5.400 δολάρια, ποσό που περιλαμβάνει τη συσκευή, την τοποθέτηση και έναν έξυπνο θερμοστάτη. Αντίθετα, παλαιότερες μελέτες έδειχναν ότι η εγκατάσταση άλλων τύπων αντλιών θερμότητας θα κόστιζε επτά έως οκτώ φορές περισσότερο.
Οι ένοικοι φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Η Wenda Dotton, που απέκτησε τη μονάδα της τον Αύγουστο, δηλώνει ενθουσιασμένη. Περιγράφει τη συσκευή ως μοντέρνα στην εμφάνιση, αθόρυβη και αποτελεσματική. Το καλοκαίρι κράτησε δροσερό ολόκληρο το διαμέρισμά της, ενώ τον χειμώνα προσφέρει επαρκή ζέστη, διατηρώντας μια άνετη θερμοκρασία χωρίς υπερβολή.
Παρόλα αυτά, σημειώνει ότι θα ήθελε μια δεύτερη μονάδα στο υπνοδωμάτιο, καθώς η ζέστη αργεί να φτάσει εκεί τις πολύ κρύες νύχτες. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το παλιό σύστημα θέρμανσης. Οι κατασκευαστές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι τα σύγχρονα μοντέλα αντλιών θερμότητας λειτουργούν αποτελεσματικά ακόμη και σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, αρκεί να έχουν επιλεγεί στο σωστό μέγεθος για τον χώρο.
Πιλοτικά προγράμματα σε άλλες πόλεις, όπως η Νέα Υόρκη, έδειξαν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Διαμερίσματα που χρησιμοποίησαν αντλίες θερμότητας παραθύρου διατήρησαν πιο σταθερές θερμοκρασίες τον χειμώνα και κατανάλωσαν έως και 86% λιγότερη ενέργεια για θέρμανση, μειώνοντας στο μισό τους λογαριασμούς των ενοίκων.
Παρά τα θετικά στοιχεία, η τεχνολογία αυτή δεν αποτελεί πανάκεια. Κάθε κτίριο είναι διαφορετικό και μπορεί να απαιτεί ξεχωριστή λύση. Οι συγκεκριμένες μονάδες λειτουργούν μόνο σε παράθυρα που ανοίγουν κάθετα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να μην είναι η πιο οικονομική επιλογή. Επιπλέον, η διαθεσιμότητά τους στην αγορά μέχρι πρόσφατα ήταν περιορισμένη, αν και αυτό φαίνεται να αλλάζει σταδιακά.
Σε πόλεις όπως η Βοστώνη, με πολλά παλιά κτίρια, φοιτητικές εστίες και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, οι αντλίες θερμότητας παραθύρου θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια απλή και σχετικά προσιτή λύση για τη μείωση των εκπομπών και τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προστασία του κλίματος και στη μείωση του κόστους ενέργειας για τους κατοίκους.
