Με καρκίνο διαγνώστηκε το 2006 ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μια πληροφορία που γνώριζαν μόνο η οικογένειά του και οι πλέον στενοί του φίλοι, αποκάλυψε η κόρη του, Κριστίνε Στρομπλ, την περασμένη Κυριακή, παραμονή της κυκλοφορίας των απομνημονευμάτων του με τίτλο «Αναμνήσεις: Η ζωή μου στην πολιτική».
«Πριν από οκτώ χρόνια, ήταν ήδη φανερό ότι ολόκληρο το σώμα του είχε πληγεί από την ασθένεια. Πέρα από τον καρκίνο, είχε πάντοτε να αντιμετωπίσει δύσκολα θέματα υγείας, τα οποία δεν γνωρίζαμε πώς θα εξελισσόντουσαν», δήλωσε η μεγαλύτερη από τα τέσσερα παιδιά του, η Κριστίνε Στρομπλ, διευθύντρια προγραμμάτων του ARD, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Bild.
Παρά την υγειονομική του κατάσταση, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου 2023, συνέχισε να εργάζεται κανονικά, πρώτα ως υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια ως πρόεδρος της Bundestag.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακόμη και μετά την ήττα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στις εκλογές του 2021, συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντά του ως βουλευτής.
Σύμφωνα με την κυρία Στρομπλ, η αναπηρία του πατέρα της ήταν «το λιγότερο από τα χειρότερα», καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα στο ουροποιητικό σύστημα και στους πνεύμονες, καθώς και τις επιπτώσεις της κατάκλισης.
«Έλεγε πάντα ότι το μυαλό μπορεί να λειτουργεί σωστά μόνο αν το σώμα είναι σε καλή κατάσταση», σημείωσε η Στρομπλ.
«Προσπαθούσε να γυμνάζεται όσο μπορούσε, με κολύμπι, ποδήλατο και φυσιοθεραπεία. Διατηρούσε πλήρη διαύγεια μέχρι την τελευταία του ημέρα. Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πόσο άρρωστος ήταν», πρόσθεσε η κυρία Στρομπλ. Μιλώντας για την τελευταία ημέρα της ζωής του πατέρα της, ανέφερε: «Όταν ο μπαμπάς ξύπνησε το πρωί μετά τα Χριστούγεννα, τον ρώτησα πώς είχε κοιμηθεί. Χαμογέλασε και είπε ότι ένιωθε τόσο καλά που θα μπορούσε σίγουρα να λύσει μερικά παγκόσμια πολιτικά προβλήματα. Αργότερα το βράδυ, λίγο μετά την έναρξη του δελτίου ειδήσεων, αποκοιμήθηκε ήσυχα».
Μιλώντας για το βιβλίο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, το οποίο αποτελείται από 641 σελίδες, η Κριστίνε Στρομπλ ανέφερε ότι κατά την ανάγνωση αισθάνεται σαν να ακούει τον πατέρα της να μιλάει.
«Η αυτοπεποίθησή του και η επιθυμία του για δημιουργία μέχρι το τέλος με συναρπάζουν. Θέλω πραγματικά να διατηρήσω αυτή τη μνήμη».
