Η απόφαση της Μόσχας να αναστείλει τη συμφωνία για τη μεταφορά σιτηρών και άλλων εμπορευμάτων από τα ουκρανικά λιμάνια προς τον υπόλοιπο κόσμο ως απότοκο της κορύφωσης των συγκρούσεων των δύο πλευρών το τελευταίο διάστημα, δημιουργεί νέα αρνητικά δεδομένα που βάζουν την Ε.Ε σε ένα νέο ανοδικό σπιράλ ανησυχίας από την έλλειψη προϊόντων.
Δεν φτάνει μόνο η εν λόγω απόφαση, αλλά οι ρωσικές δυνάμεις κατέστρεψαν, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, αποθήκες στο λιμάνι της Οδησσού με σιτηρά που προορίζονταν για μεταφορά σε άλλους ευρωπαϊκούς και μη προορισμούς. Η Ρωσία μέσα από τη σκληρή αυτή στάση της επιχειρεί να στείλει και ένα μήνυμα στη Δύση και τους συμμάχους, λίγες μόλις ημέρες μετά την απόφαση διεύρυνσης του ΝΑΤΟ και της αλλαγής στάσης της Τουρκίας απέναντι στη Σουηδία.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι αναμφίβολα τεταμένη με υψηλά ποσοστά πολυπλοκότητας. Και έρχεται να επιβεβαιώσει εκείνους τους διπλωματικούς αναλυτές που προέβλεπαν ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αφενός θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αφετέρου θα προκαλέσει ντόμινο αναταράξεων σε πολλά επίπεδα πέραν του γεωπολιτικού. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά οι Ουκρανικές Αρχές αναζητούν πλέον εναλλακτικό διάδρομο για τη μεταφορά των προϊόντων, αυτή τη φορά μέσω της ακτογραμμής της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Πρόκειται για ένα σενάριο το οποίο παρουσιάστηκε εκτενώς από τον γερμανόφωνο Τύπο το τελευταίο εικοσιτετράωρο.
Πόσο ρεαλιστικό είναι όμως αυτό το σχέδιο; Θα επιτρέψουν οι ρωσικές δυνάμεις την ασφαλή διέλευση των πλοίων; Από τη στιγμή δε που η Μόσχα ανακοίνωσε ότι από εδώ και στο εξής θα θεωρεί όλα τα πλοία που καταπλέουν στα ουκρανικά λιμάνια ως «αντιπάλους» και «δυνητικούς μεταφορείς στρατιωτικού υλικού».
Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, χώρες υπό τη σημαία των οποίων τα φορτηγά πλοία πλέουν προς τα ουκρανικά λιμάνια θα θεωρούνται στο μέλλον συμβαλλόμενα μέρη στη σύγκρουση. Γίνεται δηλαδή αντιληπτό ότι η ένταση κορυφώνεται ακόμα περισσότερο, χωρίς κανείς να μπορεί να προχωρήσει σε μία ασφαλή πρόβλεψη για την εξέλιξη των πραγμάτων. Η σημερινή εικόνα δεν αφήνει πάντως περιθώρια αισιοδοξίας και η Ευρώπη πηγαίνει πρόσω ολοταχώς προς μια νέα περίοδο επισιτιστικής κρίσης.
