Σε γραπτή συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο, ο Ντεμιρτάς είπε ότι ο συνασπισμός των έξι κομμάτων της αντιπολίτευσης θα πρέπει να «τείνει το χέρι» στο Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών, του οποίου ο ίδιος υπήρχε συνιδρυτής και συμπρόεδρος.
Σήμερα, ο Ντεμιρτάς κρατείται σε φυλακή της Αδριανούπολης, καταδικασμένος για τρομοκρατία.
Το HDP, το τρίτο σε δύναμη κόμμα στο Κοινοβούλιο, δεν συμμετέχει στον εξακομματικό συνασπισμό, κυρίως λόγω της παρουσίας σε αυτόν του εθνικιστικού «Καλού» κόμματος (Iyi) της Μεράλ Ακσενέρ.
Η συμπρόεδρος του HDP και βουλευτής Κωνσταντινούπολης Περβίν Μπουλντάν ανακοίνωσε στις αρχές Ιανουαρίου ότι το κόμμα σκοπεύει να κατεβάσει δικό του υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές. Όμως ο Ντεμιρτάς, που υπήρξε και ο ίδιος υποψήφιος δύο φορές απέναντι στον Ερντογάν –η τελευταία ήταν το 2018, ενώ ήταν ήδη στη φυλακή– στηρίζει την ιδέα μιας ενιαίας, μοναδικής υποψηφιότητας μολονότι «σε αυτό το στάδιο φαίνεται πιθανό το HDP να ορίσει δικό του υποψήφιο», όπως παραδέχτηκε. «Είμαι υπέρ του κοινού υποψηφίου, εφόσον ο υποψήφιος που θα επιλέξει το Τραπέζι των Έξι καταλήξει σε κάποιον συμβιβασμό με το HDP. Όμως αυτό δεν εξαρτάται ούτε από εμένα, ούτε από το HDP. Δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί παρά μόνο αν το Τραπέζι των Έξι κάνει βήματα» προς αυτήν την κατεύθυνση, πρόσθεσε ο Ντεμιρτάς, ο οποίος θα κλείσει τα 50 του χρόνια τον Απρίλιο.
Το HDP απειλείται με απαγόρευση από τις αρχές που το κατηγορούν για διασυνδέσεις με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς είπε ότι «οι ψηφοφόροι του HDP δεν θα μείνουν χωρίς επιλογή, χωρίς κόμμα».
«Είμαστε έτοιμοι», διαβεβαίωσε.
Στις αρχές Ιανουαρίου η δικαιοσύνη αποφάσισε να σταματήσει η κρατική χρηματοδότηση του κόμματος. Στο παρελθόν και άλλα φιλοκουρδικά κόμματα τέθηκαν εκτός νόμου.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2018 το HDP συγκέντρωσε ποσοστό 12% και εξέλεξε 56 βουλευτές (σε σύνολο 579). Χιλιάδες υποστηρικτές του και δεκάδες αιρετοί, κυρίως στις νοτιοανατολικές επαρχίες όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι κουρδικής καταγωγής, έχουν φυλακιστεί ή κατηγορούνται για στήριξη της τρομοκρατίας ή απειλές στην εθνική ασφάλεια. Όλοι τους απορρίπτουν τις κατηγορίες κάνοντας λόγο για πολιτικές διώξεις.
Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς συνελήφθη το 2016 και κρατείται έκτοτε, παρά τις εκκλήσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την απελευθέρωσή του. Καταδικάστηκε το 2018 αλλά αντιμετωπίζει ακόμη πολλές κατηγορίες, με βάση τις οποίες μπορεί να του επιβληθεί ποινή κάθειρξης 142 ετών. Ο ίδιος δεν υπολογίζει σε μια ενδεχόμενη αμνηστία, δηλώνοντας ότι «δεν είναι ένοχος για τίποτα και επομένως δεν θα ζητήσει συγγνώμη».
«Ποτέ δεν περίμενα χάρη από κανέναν και ακόμη λιγότερο από τον Ερντογάν. Εγώ θα πρέπει να τον συγχωρήσω, εκείνος είναι ο ένοχος», έγραψε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Δηλώνει επίσης πεπεισμένος ότι «ο Ερντογάν και η χούφτα των ανθρώπων που τον περιβάλλουν θα ηττηθούν. Η δημοκρατία, είναι βέβαιο, θα νικήσει: αυτή η νοοτροπία του ισχυρού ανδρός, του ρατσιστή, του εθνικιστή, θα εξαφανιστεί».
