Αποκαλυπτική της άγριας μεταχείρισης που επιφυλάσσουν οι τουρκικές Αρχές σε Σύρους πρόσφυγες που αιτούνται άσυλο είναι η νέα έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch που ήρθε σήμερα στη δημοσιότητα.
Μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου, η Human Rights Watch πήρε τηλεφωνικές ή προσωπικές συνεντεύξεις εντός της Τουρκίας από 37 Σύρους άνδρες και 2 αγόρια που είχαν υποβάλλει αίτηση για προσωρινή προστασία στην χώρα.
Η οργάνωση πήρε, παράλληλα, συνεντεύξεις από επτά συγγενείς Σύρων προσφύγων, τους οποίους οι τουρκικές αρχές απέλασαν στη βόρεια Συρία κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.
Οι Τούρκοι αξιωματούχοι απέλασαν 37 από τα άτομα που ερωτήθηκαν στη βόρεια Συρία, ενώ όλοι δήλωσαν ότι απελάθηκαν μαζί με δεκάδες ή και εκατοντάδες άλλους.
Όλοι, παράλληλα, είπαν ότι εξαναγκάστηκαν να υπογράψουν έντυπα είτε στα κέντρα απέλασης είτε στα σύνορα με τη Συρία: Οι αξιωματούχοι δεν τους επέτρεψαν να διαβάσουν τα έντυπα και δεν τους εξήγησαν τι έγραφαν, αλλά όλοι είπαν ότι κατάλαβαν ότι τα έντυπα υποτίθεται ότι αποτελούσαν έγγραφη συμφωνία σε εθελοντικό επαναπατρισμό. Ορισμένοι, μάλιστα, είπαν ότι οι υπάλληλοι κάλυπταν με τα χέρια τους το τμήμα του εντύπου που ήταν γραμμένο στα αραβικά.
Οι ίδιες μαρτυρίες κάνουν λόγο για Τούρκους αξιωματούχους που χτυπούσαν όσους αρχικά είχαν αρνηθεί να υπογράψουν, προκειμένου να τους καταστήσουν σαφές πως δεν είχαν άλλη επιλογή. Δύο άνδρες που κρατούνταν σε κέντρο στα Άδανα είπαν ότι τους δόθηκε η επιλογή να υπογράψουν ένα έντυπο και να επιστρέψουν στη Συρία ή να κρατηθούν φυλακισμένοι για ένα χρόνο. Και οι δύο επέλεξαν να φύγουν επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν τη σκέψη ενός έτους κράτησης και έπρεπε να στηρίξουν τις οικογένειές τους.
Δέκα άτομα δεν απελάθηκαν. Αρκετοί εξακολουθούν να βρίσκονται σε κέντρα απομάκρυνσης περιμένοντας την επίλυση της υπόθεσής τους, αγνοώντας γιατί κρατούνται και φοβούμενοι την απέλασή τους. Όσοι αφέθηκαν ελεύθεροι περιέγραψαν τη ζωή στην Τουρκία ως επικίνδυνη, λέγοντας ότι μένουν στο σπίτι τους με κλειστές τις κουρτίνες και περιορίζουν τις μετακινήσεις τους για να αποφύγουν τις τουρκικές αρχές.
Οι απελαθέντες οδηγούνται στα σύνορα από τα κέντρα, μερικές φορές σε διαδρομές που διαρκούν έως και 21 ώρες, με χειροπέδες σε όλη τη διαδρομή.
Στην συνέχεια να περάσουν τα συνοριακά σημεία ελέγχου είτε στο Öncüpınar/Bab al-Salam είτε στο Cilvegözü/Bab al-Hawa, τα οποία οδηγούν σε μη ελεγχόμενες από την κυβέρνηση περιοχές της Συρίας. Στο σημείο ελέγχου, ένας 26χρονος άνδρας από το Χαλέπι θυμήθηκε ότι ένας Τούρκος αξιωματούχος του είπε:
«Θα πυροβολήσουμε όποιον προσπαθήσει να περάσει πίσω».
Σημειώνεται πως η Τουρκία - όπως άλλωστε και η Ελλάδα - δεσμεύεται από το διεθνές δίκαιο να σέβεται την αρχή της μη επαναπροώθησης, η οποία απαγορεύει την επιστροφή οποιουδήποτε σε τόπο όπου θα αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο δίωξης, βασανιστηρίων ή άλλης κακομεταχείρισης ή απειλής της ζωής του.
Η Τουρκία δεν πρέπει να εξαναγκάζει ανθρώπους να επιστρέψουν σε μέρη όπου αντιμετωπίζουν σοβαρή βλάβη. Η Τουρκία θα πρέπει να προστατεύει τα βασικά δικαιώματα όλων των Σύρων, ανεξάρτητα από τον τόπο καταγραφής τους, και δεν θα πρέπει να απελαύνει πρόσφυγες που ζουν και εργάζονται σε πόλη διαφορετική από εκείνη στην οποία είναι καταγεγραμμένη η ταυτότητα προσωρινής προστασίας και η διεύθυνσή τους, σημειώνει η HRW.
«Μου έπεσε το ψωμί και με χτύπησαν» - «Παραπονέθηκα και μου έσπασαν τα δόντια»
Όλοι οι πρόσφυγες που ρωτήθηκαν - στα πλαίσια της έρευνας - δήλωσαν ότι Τούρκοι αξιωματούχοι στα κέντρα κράτησης είτε τους επιτέθηκαν είτε κλώτσησαν ή χτύπησαν άλλους Σύριους με γυμνά χέρια ή ξύλινα και πλαστικά ρόπαλα.
Ο «Fahad», ένας 22χρονος άνδρας από το Χαλέπι, περιέγραψε τους ξυλοδαρμούς ως εξής:
Με χτύπησαν στην Τούζλα.... Μου έπεσε κατά λάθος το ψωμί μου και προσπάθησα να το σηκώσω από το πάτωμα. Ένας αστυνομικός με κλώτσησε και έπεσα κάτω. Άρχισε να με χτυπάει με ένα ξύλινο ραβδί. Δεν μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Ήμουν μάρτυρας ξυλοδαρμών άλλων ανθρώπων.
Το βράδυ, αν κάποιοι κάπνιζαν, τους χτυπούσαν. Μας εξευτέλιζαν πάντα [οι φύλακες]. Ένας άνδρας κάπνιζε ... και πέντε φρουροί άρχισαν να τον χτυπούν πολύ δυνατά και του έκαναν το μάτι μαύρο και μπλε και του χτύπησαν την πλάτη με ένα ξύλο. Και όποιος προσπαθούσε να παρέμβει, τον χτυπούσαν.
Από την πλευρά του, ο «Αχμάντ«, ένας 26χρονος άνδρας από το Χαλέπι, δήλωσε ότι η τουρκική αστυνομία τον συνέλαβε στον χώρο εργασίας του, ένα ραφείο στην Κωνσταντινούπολη, και τον μετέφερε στο Κέντρο Απελάσεων της Τούζλα, όπου τον ξυλοκόπησαν άγρια πολλές φορές:
Με ξυλοκόπησαν στην Τούζλα τρεις φορές - η τελευταία φορά ήταν η πιο σκληρή για μένα. Διαφωνούσα για το γεγονός ότι δεν μου επέτρεπαν να βγω από τις πόρτες της φυλακής, δεν μου επιτρεπόταν χρόνος για διαλείμματα. Έτσι [οι φύλακες] με έβρισαν και προσέβαλαν εμένα και την οικογένειά μου. Είπα ότι θα παραπονεθώ στον διευθυντή τους. Με χτύπησαν στο πρόσωπό μου με ένα ξύλινο ραβδί και μου έσπασαν τα δόντια [οι φύλακες].
