«Δεν μπορεί να υπάρχουν ξεχωριστές συμφωνίες πίσω από την πλάτη της Λευκορωσίας», φέρεται να δήλωσε ο Λουκασένκο σύμφωνα με το λευκορωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Belta.
«Από τότε που μας παρασύρατε σε αυτό - κυρίως οι χώρες της Δύσης - η θέση της Λευκορωσίας φυσικά χρειάζεται να ακουστεί σε αυτές τις διαπραγματεύσεις».
Ο υπουργός Εξωτερικών Βλαντίμιρ Μακέι πήγε ένα βήμα παραπέρα, μάλιστα, λέγοντας ότι ο ίδιος ο Λουκασένκο «πρέπει να συμμετάσχει στην (τελική) συνάντηση».
Η Ρωσία απέστειλε δεκάδες χιλιάδες στρατεύματα στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου από τα ρωσικά και λευκορωσικά εδάφη σε αυτό που χαρακτήρισε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» με στόχο την αποστρατιωτικοποίηση και την «αποναζιστικοποίηση» της γειτονικής χώρας.
Οι κυβερνήσεις της Ουκρανίας και της Δύσης απορρίπτουν τον ισχυρισμό ως ψευδές πρόσχημα για μια εισβολή εξαιτίας της οποίας πάνω από 10 εκατ. άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ χιλιάδες έχουν χάσει τη ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί και ολόκληρες πόλεις και χωριά έχουν καταστραφεί.
Ο Λουκασένκο έχει δηλώσει ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Λευκορωσίας δεν συμμετέχουν και δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στη σύγκρουση και εκτίμησε σήμερα ότι η χώρα του έχει άδικα χαρακτηριστεί «συνένοχος του επιτιθέμενου».
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες έχουν συμπεριλάβει τη Λευκορωσία στις σαρωτικές κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Ρωσία.
«Δεν χρειαζόμαστε αυτό τον πόλεμο», δήλωσε ο Λουκασένκο σύμφωνα με το πρακτορείο Belta. «Διότι ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύ δύο σλαβικών λαών, εμείς είμαστε αυτοί που μπορεί να υποφέρουμε περισσότερο».
Αν και η Λευκορωσία εξαρτάται τώρα σημαντικά από τη Ρωσία για οικονομική και στρατιωτική στήριξη, ο Λουκασένκο έχει προσπαθήσει κατά καιρούς στο παρελθόν να αποστασιοποιηθεί από τη Μόσχα προκειμένου να έχει καλύτερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το 2020, το Κρεμλίνο βοήθησε τον Λουκασένκο να καταστείλει με τη βία μαζικές φιλοδημοκρατικές διαμαρτυρίες, με τους διαδηλωτές να κάνουν λόγο για νοθεία στις εκλογές, στις οποίες εκείνος εξασφάλισε μια έκτη συνεχή θητεία στην προεδρία της χώρας, καθώς και να συνθλίψει ό,τι είχε απομείνει από τους αντιπολιτευόμενους πολιτικούς της Λευκορωσίας.
