Αυτή η ταυτόχρονη επέμβαση στις δίδυμες τρανς αδελφές είναι «μοναδική στον κόσμο», διαβεβαίωσε ο χειρουργός Ζοζέ Κάρλος Μαρτίνς. Το κάθε χειρουργείο, στην ιδιωτική κλινική Μπλουμενάου, στη νότια Βραζιλία, κράτησε περίπου πέντε ώρες.
Μία εβδομάδα αργότερα, οι δυο νεαρές γυναίκες δεν σταματούν να χαμογελούν, κάνουν αστεία και, κάποιες φορές, δακρύζουν όταν θυμούνται πόσο δύσκολα ήταν τα παιδικά τους χρόνια, σε ένα σώμα που δεν αντιστοιχούσε σε αυτό που αισθάνονταν.
«Αντιλήφθηκα ότι αγαπούσα το σώμα μου, αλλά δεν ήμουν ικανοποιημένη με τα γεννητικά μου όργανα. Περνούσα τον χρόνο μου να ζητάω από τον Θεό να με μεταμορφώσει σε κοριτσάκι», αποκάλυψε η Μάιλα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Μετά την επέμβαση, έκλαψε και πάλι, βλέποντας για πρώτη φορά το νέο της σώμα.
Η Μάιλα, με τα καστανά μαλλιά και τις μακριές βλεφαρίδες είναι πιο διαχυτική και συναισθηματική από την αδελφή της τη Σοφία, με τα βαμμένα ξανθά μαλλιά και το διακριτικό τατουάζ –ένα λουλούδι– στον ώμο.
Οι δυο αδελφές πιστεύουν βαθιά στον Θεό, συχνά προσεύχονται μαζί και αφηγούνται αστείρευτες ιστορίες από το πώς αλληλοστηρίζονταν, στις πιο δύσκολες φάσεις της εφηβείας τους, όταν δέχονταν σωματικές, σεξουαλικές και λεκτικές επιθέσεις.
«Ανακούφιση»
«Οι γονείς μας δεν φοβήθηκαν από αυτό που είμαστε, όμως ανησυχούσαν ότι η κοινωνία θα μας κακομεταχειριστεί», αποκάλυψε η Μάιλα.
Η Μάιλα Ρεζέντα και η Σοφία Αλμπουκέρκ γεννήθηκαν στην Ταρίπα, μια αγροτική κοινότητα 4.000 κατοίκων στην Πολιτεία Μίνας Ζεράις. Η μία τους φέρει το όνομα του πατέρα τους, η άλλη εκείνο του παππού τους, ο οποίος έκανε τα πάντα για να τις βοηθήσεις. Δεν δίστασε να πουλήσει το κτήμα του για να συγκεντρώσει τα 100.000 ρεάλ (περίπου 15.000 ευρώ) που χρειάζονταν για τις δύο επεμβάσεις.
«Αισθάνθηκα πραγματικά ανακουφισμένη. Για μένα, ποτέ δεν ήταν "εκείνοι" αλλά "εκείνες"» είπε η μητέρα τους, η 43χρονη Μάρα Λουσία ντα Σίλβα.
Η Μάρα, που έχει άλλες δύο κόρες, πήγε τις δίδυμες σε πολλούς γιατρούς και ψυχολόγους, από πολύ μικρή ηλικία. Στη συνέχεια, τις συνόδευε στις ορμονοθεραπείες και τις χειρουργικές επεμβάσεις τους. «Πάντα ήμερα, στο βάθος της καρδιάς μου, ότι ήταν κορίτσια και ότι υπέφεραν», πρόσθεσε.
«Όταν μας κορόιδευαν στον δρόμο, η μαμά μας υπερασπιζόταν σαν λέαινα», θυμάται η Μάιλα.
Οι δίδυμες δεν ζουν πια μαζί: η Σοφία σπουδάζει μηχανικός στο Σάο Πάουλο και η Μάιλα είναι φοιτήτρια ιατρικής στην Αργεντινή.
«Υπερήφανες που είμαστε τρανς»
Στην αρχή, σκόπευαν να χειρουργηθούν στην Ταϊλάνδη, όμως ανακάλυψαν ότι είχε ιδρυθεί μια καινούρια κλινική στο Μπλουμενάου, το Transgender Center Brasil. Η κλινική αυτή αρχικά χειρουργούσε σχεδόν αποκλειστικά αλλοδαπούς. «Η πλειονότητα των ασθενών προέρχεται ακόμη από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ», αλλά γύρω στο 30% είναι Βραζιλιάνοι, είπε ο γιατρός Μαρτίνς.
Οι επεμβάσεις επαναπροσδιορισμού του φύλου επιτρέπονται από την ηλικία των 18 ετών. Χάρη σε έναν νόμο του 2011 γίνονται δωρεάν μέσω του δημόσιου συστήματος υγείας, όμως η λίστα αναμονής είναι πολύ μεγάλη γιατί μόνο πέντε νοσοκομεία τις αναλαμβάνουν. Για αυτό, όσοι έχουν τα μέσα, προτιμούν να στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα.
Η πελατεία του Transgender Center Brasil δεν σταμάτησε να μεγαλώνει, ακόμη και κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Παρά τους νόμους και την ύπαρξη τέτοιων κλινικών, η κοινωνία της Βραζιλίας δεν είναι ανεκτική απέναντι στους τρανς. Αντιθέτως, είναι μια χώρα όπου πέρσι καταγράφηκε ρεκόρ δολοφονιών διαφυλικών ανθρώπων, 175 συνολικά, δηλαδή ένας κάθε δύο ημέρες. Αυτό συνιστά αύξηση κατά 41% σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά, σύμφωνα με την Εθνική Ένωση Τραβεστί και Τρανσέξουαλ (Antra).
«Είμαι υπερήφανη που είμαι μια τρανς γυναίκα, ακόμη και αν συχνά φοβάμαι λόγω του τρόπου που μας αντιμετωπίζει η κοινωνία. Το μόνο που ζητάω, είναι σεβασμός», κατέληξε η Μάιλα.
