Η Migrant Offshore Aid Station (MOAS) αποφάσισε να στείλει το πλοίο Phoenix στον Κόλπο της Βεγγάλης, προκειμένου να προσφέρει βοήθεια στους Ροχίνγκια, τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Μιανμάρ που φεύγουν για το Μπαγκλαντές, όπως δήλωσε η Ρετζίνα Κατραμπόουν, συνιδρύτρια της οργάνωσης, στο πρακτορείο Ρόιτερς τηλεφωνικά.
Η MOAS έγινε έτσι η τέταρτη μη κυβερνητική οργάνωση που γνωστοποίησε πως αναστέλλει τη συμμετοχή της στις επιχειρήσεις διάσωσης μεταναστών στα ανοικτά της Λιβύης μέσα σε έναν μήνα.
Τον Αύγουστο, άλλες τρεις οργανώσεις, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Σώστε τα Παιδιά και Sea Eye, ανακοίνωσαν επίσης πως αναστέλλουν τη συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις. Όλες οι ΜΚΟ επισήμαναν ότι οι ομάδες που είχαν αναπτύξει έχει καταστεί πλέον αδύνατο να εργάζονται με ασφάλεια, εξαιτίας της εχθρικής στάσης των λιβυκών αρχών.
Αυτό σημαίνει ότι πλέον στις επιχειρήσεις στην περιοχή συνεχίζουν να συμμετέχουν οι οργανώσεις ProActiva Open Arms, Sea Watch και Μεσόγειος SOS. Χθες Δευτέρα το πλοίο Aquarius της Μεσόγειος SOS, στο οποίο επιβαίνει ιατρικό προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, ήταν το μοναδικό πλοίο που έχει ναυλωθεί από ΜΚΟ που βγήκε στη Μεσόγειο.
Η Κατραμπόουν εξήγησε ότι η MOAS δεν ήθελε να διακινδυνεύσει να μεταφέρει πρόσφυγες και μετανάστες πίσω στη Λιβύη, όπου εγκλείονται για μήνες και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και για χρόνια μέσα σε αποθήκες, με λιγοστή τροφή, χωρίς ιατρική φροντίδα και χωρίς να γνωρίζουν πότε θα αφεθούν ελεύθεροι.
«Είναι πολύ μπερδεμένα τα πράγματα αυτή τη στιγμή κι η σύγχυση δεν ωφελεί αυτούς τους ανθρώπους (...). Το τίμημα θα είναι η ζωή τους», σημείωσε η ίδια, αναφερόμενη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
«Δεν έχουμε πλέον ξεκάθαρη επίγνωση του ότι μεταφέρονται σε ασφαλές λιμάνι και δεν θέλουμε να σώζουμε μετανάστες και μετά να αναγκαζόμαστε να τους πηγαίνουμε πίσω στη Λιβύη, δεν θέλουμε να τους δίνουμε ψεύτικες ελπίδες», συμπλήρωσε η Κατραμπόουν.
Από το 2014, η MOAS διέσωσε ή προσέφερε βοήθεια σε 40.000 μετανάστες κατά τις επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε στη Μεσόγειο. Τον Αύγουστο, διεξήγαγε για πρώτη φορά μια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης υπό τις εντολές της λιβυκής ακτοφυλακής, αλλά σε εκείνη την περίπτωση οι μετανάστες είχαν μεταφερθεί στην Ιταλία.
Μετά την ανατροπή του Μουάμαρ Καντάφι το 2011, τα σκάφη της ακτοφυλακής της Λιβύης σταδιακά περιέπεσαν σε αχρηστία κυρίως λόγω έλλειψης συντήρησης, γεγονός που ώθησε την Ιταλία να αναλάβει την ευθύνη για τις επιχειρήσεις διάσωσης στα ανοικτά της Βόρειας Αφρικής. Από το 2014, περίπου 600.000 μετανάστες και πρόσφυγες έχουν αφιχθεί διά θαλάσσης στην Ιταλία.
Όμως το τελευταίο διάστημα η Ιταλία και η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπαιδεύουν και χρηματοδοτούν τη λιβυκή ακτοφυλακή, ενώ η Ρώμη έστειλε ένα σκάφος στο λιμάνι της Τρίπολης με μηχανικούς και ανταλλακτικά για να επισκευαστούν τα σκάφη της.
Τον περασμένο μήνα ένα σκάφος της λιβυκής ακτοφυλακής αναχαίτισε ένα πλοίο που είχε ναυλώσει ΜΚΟ και διέταξε το πλήρωμά του να χαράξει πορεία προς την Τρίπολη, απειλώντας σε διαφορετική περίπτωση ότι θα άνοιγε πυρ. Τα περιστατικά αυτού του είδους έχουν πολλαπλασιαστεί.
Μετά τον Ιούλιο έχει καταγραφεί μεγάλη μείωση των αναχωρήσεων από τις ακτές της Λιβύης, εν μέρει εξαιτίας της αλλαγής της στάσης των παραστρατιωτικών οργανώσεων που ελέγχουν την περιοχή γύρω από τη Σαμπράτα- από όπου απέπλεαν τα περισσότερα πλεούμενα με πρόσφυγες και μετανάστες τα τελευταία δύο χρόνια.
Συνολικά 15.373 μετανάστες αφίχθησαν διά θαλάσσης στην Ιταλία τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ένας αριθμός σχεδόν υποτριπλάσιος των 44.846 αφίξεων που καταγράφονταν την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
Νωρίτερα φέτος, οι ΜΚΟ κατηγορήθηκαν για συνέργεια με τους διακινητές ανθρώπων, εν μέσω της πολιτικής θύελλας γύρω από την πολιτική για τη μεταναστευτική κρίση στην Ιταλία, λίγους μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές.
Τουλάχιστον 13.000 μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους στην κεντρική Μεσόγειο από το 2014 στην προσπάθειά τους να φθάσουν στην Ευρώπη, ανάμεσά τους 2.200 και πλέον φέτος, κατά τους υπολογισμούς του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ).
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
