Το γεγονός αυτό καθιστά αποτρεπτικούς προορισμούς για φοιτητές την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και γενικώς τα μεγάλα αστικά κέντρα στα οποία οι τιμές της γκαρσονιέρας ή ενός δυαριού μπορεί να ξεκινούν από τα 500 ευρώ. Σε ορισμένες δε περιοχές όπως στα Εξάρχεια, στο Παγκράτι, στου Ζωγράφου, στα Ιλίσια, στο Γκύζη, στους Αμπελοκήπους ακόμα δε και στην Κυψέλη ή στα κάτω Πατησια, η προσφορά είναι ελάχιστη σε σχέση με τη ζήτηση που υπάρχει ακόμα και τώρα, πριν ανακοινωθούν οι βάσεις για την είσοδο των φοιτητών στα ΑΕΙ.
Το ίδιο συμβαίνει και στα δυτικά προάστια όπου τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μεγάλο πανελλαδικώς ενδιαφέρον για εισαγωγή στο πανεπιστήμιο δυτικής Αττικης, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διαθέσιμα προς ενοικίαση σπίτια σε περιοχές όπως το Αιγάλεω, το Περιστέρι και το Χαϊδάρι.
Οι εκπρόσωποι του μεσιτικού κλάδου σημειώνουν στο Dnews ότι ενώ το 2018 η μέση τιμή του ενοικίου αυξήθηκε κατά 7% και το 2019 κατά 10% σήμερα κινείται σε απαγορευτικά για το μέσο εισόδημα επίπεδα κάτι το οποίο πιστοποιείται και από μελετά του διεθνούς νομισματικού ταμείου που εμφανίζει την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις του ποσοστού επιβάρυνσης του κόστος στέγασης για τους οικονομικά ασθενέστερους.
Λύση στον ορίζοντα δεν φαίνεται για αυτό και σε πολλές περιπτώσεις φοιτητές και εργαζόμενοι αναγκάζονται να συγκατοικήσουν ή ακόμη και να μην βάλουν στα μηχανογραφικά τους πόλεις με ελάχιστη προσφορά μικρών διαμερισμάτων όπως είναι τα Γιάννενα, το Ηράκλειο και η Ρόδος.
Σε κάθε περίπτωση πάγιο αίτημα του Πανελλήνιου Συλλογου Προστασίας Ενοικιαστών είναι να αυξηθεί η ελάχιστη διάρκεια της μίσθωσης κατοικίας από τα τρία στα έξι χρόνια ώστε οι εκμισθωτές να μην υπόκειται στη βάσανο των συνεχόμενων αλλαγών κατοικιών και των αναπροσαρμογών των μισθωμάτων τους.
