Ξεκινά από τον Ζαν Ζακ Ρουσσώ, το κορυφαίο έργο του μεγάλου διαφωτιστή, τον «Αιμίλιο ή περί αγωγής», γραμμένο το μακρινό 1762 και σταδιακά έρχεται στην εποχή μας. Χαρακτηριστικά: «όποιος νομίζει ότι η αρνητική ευγονική ενταφιάστηκε στα ερείπια του εθνικοσοσιαλισμού, γελιέται οικτρά. Στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής ήταν αναρτημένο έως πρόσφατα κείμενο το οποίο εγκαλεί τη δημοκρατία γιατί προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες και ανακούφιση στους αρρώστους που είναι καταδικασμένοι σε θάνατο ή σε πολίτες ΑΜΕΑ».
Η ευγονική προσδίδει επιστημονικό επίχρισμα στον μυστικισμό του αίματος, ελέγχει την γενετική αξία ατόμων και ομάδων, ενώ, παράλληλα, ενσαρκώνει την «αναγεννητική βία», η οποία θα ανασχέσει την κοινωνική νοσηρότητα και τη φυλετική παρακμή, πραγματώνοντας τον μύθο ή την ουτοπική φαντασίωση του άριου κυρίως υπερανθρώπου , όχι για τις ανάγκες μιας αριστοκρατίας, αλλά της οργανικής φυλετικής κοινότητας».
Οι ναζί ευγονιστές συμφωνούν με το σπαρτιατικό πρότυπο της ρίψης των ασθενικών νηπίων στον Καιάδα, θεωρώντας αναγκαία την θανάτωση που πάσχουν από σοβαρά κληρονομικά νοσήματα. Το 1899 ο Άλφρεντ Πλετζ και ο γενετιστής Φριτζ Φλέντζ ιδρύουν τη Γερμανική Εταιρεία Φυλετικής Υγιεινής και θέτουν σε κυκλοφορία το επιστημονικό της όργανο «Αρχεία φυλετικής και κοινωνικής βιολογίας». Παράλληλα ο Βίλχελμ Μπολς δημοσιεύει το βιβλίο «από τον βάκιλλο στον πιθηκάνθρωπο», αγαπημένο ανάγνωσμα του Χίτλερ στις αρχές της δεκαετίας του 1920 […] στο οποίο επιχειρηματολογεί για τον αέναο αγώνα της κυριαρχίας μεταξύ των ζωολογικών ειδών και ειδικότερα μεταξύ του ανθρώπινου όντος και των κατώτερων μορφών οργανικής ζωής.
Το 1905 οι Binet και Simon επινοούν το τεστ νοημοσύνης. Παράλληλα λόγω των ισχυρών κραδασμών που προκάλεσε στη δυτική συνείδηση η αντι-αποικιοκρατική εξέγερση των Κινέζων Boxers ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β’ σε επιστολή του προς τον Αμερικανό πρόεδρο Theodore Roosvelt προτείνει τη σύσταση ενός ενιαίου φυλετικού μετώπου της Δύσης έναντίον της «Κίτρινης απειλής"
Το 1912 ιδρύεται στο Παρίσι η Γαλλική εταιρεία ευγονικής, πρωτοβουλία που θα βρει άμεση ανταπόκριση στη Σουηδία, τη Δανία, καθώς και στην Ολλανδία και στη Ρουμανία […] στα τέλη Ιουλίου, αρχές Αυγούστου συγκαλείται στο Λονδίνο και συγκεκριμένα στο Univercity College και στο Cecil Hotel, το πρώτο Διεθνές Συνέδριο Ευγονικής, στο οποίο συμμετέχουν 300 σύνεδροι από ΗΠΑ και Ευρώπη και προεδρεύει ο Lenard Darwin γιος του Κάρολου Δαρβίνου.
Τον Φεβρουάριο του 1933, δηλαδή αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας, το ναζιστικό καθεστώς επιβάλλει την ενσωμάτωση και την πρωτεύουσα θέση στο πρόγραμμα σπουδών των πανεπιστημίων της χώρας νέων γνωστικών αντικειμένων, όπως της ευγονικής, της γενετικής, της φυλετικής θεωρίας και της φυλετικής υγιεινής.
Ο νόμος του 1933 που αποτέλεσε προτεραιότητα για τον Χίτλερ, σύμφωνα με τις εκμυστηρεύσεις στον προσωπικό του γιατρό, Karl Brandt, επιβάλλει τη στείρωση με χειρουργική επέμβαση, «όσων Γερμανών έχουν προσβληθεί από μια κληρονομική ασθένεια και πάσχουν από γενετική ανωμαλία, είτε σωματική (τύφλωση, κώφωση, συγγενείς δυσμορφίες), είτε διανοητική. Στους επιδεχόμενους στείρωση συγκαταλέγονται και οι εξαρτημένοι χρήστες ναρκωτικών (κυρίως οπίου, μορφίνης, κοκαϊνης και μεθαδόνης), οι οποίοι κηρύσσονται «εχθροί του Ράιχ» και όργανα τόσο της «έκπτωσης του λαού», όσο και της υπονόμευσής του από τον εβραϊκό παράγοντα. Ο αριθμός των υπό στείρωση Γερμανών ανερχόταν έως το 1939 περίπου σε 410.000.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1935 θεσπίζονται οι νόμοι της Νυρεμβέργης για την «προστασία του αίματος και της τιμής της γερμανικής φυλής, καθώς και για την υπηκοότητα οι οποίοι παίρνουν τη μορφή διατάξεων του Αστικού Κώδικα, απαγορεύοντας του γάμους και τις σεξουαλικές επαφές μεταξύ Αρίων και Εβραίων ή Τσιγγάνων ή άλλων «κατώτερων φυλών» ως «εγκλήματα κατά της φυλής».
Στις 18 Οκτωβρίου 1935 δημοσιεύεται ο νόμος «για την προστασία της κληρονομικής υγείας του γερμανικού λαού», ο οποίος θεσπίζει τα ακόλουθα κωλύματα γάμου: α) την ύπαρξη μεταδοτικής ή διανοητικής ασθένειας, έστω και σε έναν από τους δύο μελλοντικούς συζύγους β)Την ύπαρξη έστω και σε έναν από τους συζύγους μιας κληρονομικές ασθένειες που περιγράφει ο Νόμος της 14η Ιουλίου του 1933 και γ) την υπαγωγή έστω και ενός από τους δύο συζύγους σε καθεστώς προσωρινής επιτροπείας ή απαγόρευσης. Με τους νόμους αυτούς επιβάλλεται στη γερμανική κοινωνία το νέο πρότυπο γάμου «του υγιούς, καθαρού, σκληρά εργαζόμενου άνδρα που οφείλει να παντρευτεί μια γυναίκα της ίδιας φυλής που θα του χαρίσει πολλά παιδιά. Δεν είναι τυχαίο πως η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν στο προφίλ της στο Χ δηλώνει «μητέρα 7 παιδιών».
