Η Ρίτα Αντωνοπούλου μιλάει στην κάμερα του Dnews με αφορμή την παράσταση «Της Γυναίκας Σου Η Καρδιά» στον Σταυρό του Νότου Plus, στα Σάββατα 21, 28 Μαρτίου και 4 Απριλίου. Μια παράσταση βαθιά προσωπική που απευθύνεται σε όλους -γυναίκες και άνδρες και ίσως κυρίως σε εκείνους- μια παράσταση βαθιά εξομολογητική όπως και η κουβέντα που είχαμε μαζί της...
Η παράσταση «Της Γυναίκας Σου Η Καρδιά» στον Σταυρό του Νότου Plus
«Αυτή η παράσταση θέλει να συνομιλήσει και με το ανδρικό φύλο. Δεν είναι μια παράσταση που κάνω για τις γυναίκες, να πούμε μεταξύ μας αυτά που ήδη ξέρουμε. Είναι μια παράσταση που φιλοδοξεί να ξανακοιταχτούμε στα μάτια, να κάνουμε τις παραδοχές μας και να δούμε αν μπορύμε να αρχίσουμε να γράφουμε την ιστορία αλλιώς. Για αυτό λοιπόν και το «σου» στον τίτλο.
Είναι πολύ προσωπική παράσταση πραγματικά. Το κατάλαβα κατά τη διάρκεια της δημιουργίας της παράστασης. Από τις επιλογές μου, από τα κείμενα, από τη διαδικασία.
Αυτή η παράσταση θέλει να λειτουργήσει ως βίωμα για τον κάθε θεατή και ακροατή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από αυτή την παράσταση θέλω να φύγει ο θεατής λίγο πιο συνειδητοποιημένος. Να έχουν ειπωθεί λίγο πιο ξεκάθαρα τα πράγματα, να τα έχουμε βάλει μπροστά μας και να τα βλέπουμε κατάματα. Και να μπορεί να ανοίξει συνομιλία. Στην παράσταση ο καθένας θα βρει στοιχεία από την ζωή του. Άρα αυτό που θέλει είναι να συνομιλήσεις πρώτα με τον εαυτό σου, να βουτήξεις μέσα σου και έπειτα να μπορέσεις να τα επικοινωνήσεις.
Θυμό έχω γιατί η γυναίκα είναι ένα απολύτως καταπιεσμένο ον όλα τα χρόνια της ύπαρξης της ανθρωπότητας. Αυτό το κουβαλάς στο dna μέσα σου».
Η γυναίκα στον καλλιτεχνικό χώρο: «Ήμουν προστατευμένη γιατί εγώ ήμουν κάτω από τις "φτερούγες" του Θάνου Μικρούτσικου»
«Στον καλλιτεχνικό χώρο, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση δεν έχει συμβεί να δεχτείς άλλου είδους πιέσεις και προτάσεις. Επειδή έχω δουλέψει και πρωί, πιο ασφαλής έχω νιώσει στη δουλειά την καλλιτεχνική. Βέβαια εγώ είχα και την τύχη να είμαι προστατευμένη γιατί τόσα χρόνια ήμουν κάτω από τις «φτερούγες» του Θάνου Μικρούτσικου. Οπότε όλο ήταν πολύ πιο «μαλακό» απέναντί μου. Όχι ότι δεν υπήρχαν και δυσκολίες αλλά δεν ήμουν απολύτως εκτεθειμένη. Στον πρωινό χώρο πιο δύσκολα έχω περάσει, από συμπεριφορές, από αντιλήψεις, από χαζομάρες που ερχόμαστε όλοι αντιμέτωποι με αυτά.
{https://youtu.be/beOD_5nQ090?si=Pd5uO3_ERxReVR_m}
Κάμερα/Μοντάζ: Κωνσταντίνος Καμζέλας
Η μητέρα Ρίτα Αντωνοπούλου
Όλοι οι ρόλοι της γυναίκας έχουν τις απαιτήσεις τους. Απλά όταν γίνεσαι μητέρα, ανακαλύπτεις δυνάμεις που δεν ήξερες ότι έχεις και φοβίες που δεν ήξερες ότι υπήρχαν. Είναι δύσκολο task. Όταν είσαι μόνος σου μπορεί να είσαι και ατρόμητος, όταν έχεις παιδί δεν μπορείς να είσαι ποτέ ξανά. Αποκτάς μια ευαισθησία στο τι μπορεί να συμβεί που σε καθιστά ευάλωτη για πάντα.
Η κόρη Ρίτα Αντωνοπούλου
«Πού είναι η ταμπέλα του καλού παιδιού να την κρεμάσω; Έτσι μεγάλωσα, ήμουν το καλό, ώριμο παιδί. Άρα αυτό σήμαινε ότι δεν αντιδρούσα, δεν είχα ξεσπάσματα, δεν δημιουργούσα προβλήματα, πολλά "δεν". Άρα καταπιεζόμουν σε μεγάλο βαθμό. Οι γονείς μου ειναι δύο γλυκύτατοι άνθρωποι, τίμιοι, χαμογελαστοί και με πολλή αγάπη. Όποια συμπεριφορά και αν είχαν, ό,τι και αν έκαναν ήταν με βάση αυτό που ήξεραν τότε που ήταν δύο άνθρωποι οι οποίοι είχαν μεγαλώσει εντελώς διαφορετικά, χωρίς να έχουν επαφή με τη μουσική».
Ο Θάνος Μικρούτσικος ήταν αυτός ο οποίος χτύπησε το χέρι στο τραπέζι και είπε «Είσαι γεννημένη τραγουδίστρια»
«Ποτέ δεν είχαν σαν πλάνο το τραγούδι, εγώ ποτέ δεν σκέφτηκα και δεν ονειρεύτηκα ότι μπορεί να γίνω τραγουδίστρια, δεν υπήρχε στο μυαλό μου αυτό σαν πιθανότητα και δεν μου το επέτρεπα ενδεχομένως να φτάσει το μυαλό μου ως εκεί. Οπότε αρχικά τουλάχιστον ήθελαν [σ.σ οι γονείς της] αυτό που ήξεραν σαν ασφάλεια για το μέλλον μου.
Αυτό άλλαξε από τότε που γνώρισα τον Θάνο Μικρούτσικο. Από τότε άλλαξε αυτή η συνθήκη και η αποδοχή πια του τι θα κάνω στη ζωή μου, τι έχω επιλέξει. Όταν εσύ αντιλαμβάνεσαι ποιος είσαι και τι κάνεις, τότε το αντιλαμβάνεται και το περιβάλλον σου. Μέχρι τότε μπορεί να υπάρχουν ερωτηματικά από παντού.
Ό,τι ζούσες δίπλα στον Θάνο ήταν μάθημα. Είτε το ήθελε ο ίδιος είτε όχι. Ο Θάνος ήταν αυτός ο οποίος χτύπησε το χέρι στο τραπέζι, όταν με ρώτησε: "Κι αν εγώ σου έλεγα όχι, ότι δεν ψάχνω για συνεργασία, ότι δεν μου άρεσες κλπ., τι θα έκανες;". Λέω "δεν ξέρω, θα ξαναγύριζα στην πρωινή μου δουλειά και θα τραγουδούσα όταν τύχαινε κλπ.". Και του γύρισε το μάτι. Και χτυπάει το χέρι στο τραπέζι όπως καθόμασταν και μου λέει: "αυτό δεν θα το ξαναπείς. Είσαι γεννημένη τραγουδίστρια, τέλος! Δεν θα ξανακάνεις ποτέ κάτι άλλο". Αυτό για εμένα, εκείνη τη στιγμή -το λέω και συγκινούμαι- τον πίστεψα. Ότι για να το λέει έτσι, προφανώς αυτό είναι, τέλος! Αυτό είναι από εδώ και μπρος. Σαν να ήρθε ένας και να μου είπε, "πάρε, αυτή είναι η ταυτότητά σου". Σαν να μου έδωσε μια σπρωξιά, αλλαγή κατεύθυνσης ζωής».
«Εμείς μιλάμε για ισότητα και αρλούμπες»
«Δεν χρειάζεται να αλλάξεις για κανέναν, δεν χρειάζεται να μικρύνεις για κανέναν. Είσαι όμορφη όπως είσαι. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. Μην κάνεις στο πρόσωπό σου πράγματα. Είσαι αυτό που είσαι, υπερασπίσου την καρδιά σου. Την καρδιά σου δεν μπορείς να τη δίνεις έτσι. Η καρδιά σου είναι ο θησαυρός σου. Πρέπει να την κρατάς φυλαχτό... Αλλά δεν έχουμε μεγαλώσει έτσι. Έχουμε μεγαλώσει τελείως διαφορετικά. Με το να πρέπει να καταλαβαίνουμε, να πρέπει να κάνουμε υπομονή, να πρέπει να κάνουμε και λίγο πιο πίσω όταν χρειάζεται. Συνεχώς μια διαχείριση για να επιβιώσεις χωρίς να πρέπει να σε πάρουν τα σκάγια. Δεν σου έχει επιτραπεί να υπάρξεις ως αυτούσια, ολοκληρωμένη οντότητα. Αυτή που είσαι, χωρίς να σε νοιάζει. Μονίμως πρέπει να ανταποκριθείς σε ό,τι ζητά η έκαστοτε εποχή. Εμείς μιλάμε για ισότητα και αρλούμπες, στην πραγματικότητα είναι αρλούμπες. Το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι να έχουμε βγει έξω στην αγορά εργασίας, δουλεύουμε σαν τα σκυλιά, αμοιβόμαστε λιγότερο και συγχρόνως έχουμε να κάνουμε και όσα είχαμε να κάνουμε και πριν. Φανταστική ισότητα!».
«Τι εύχομαι στην κόρη μου»
«Στην κόρη μου, εύχομαι να υπερασπίζεται τον εαυτό της. Τη ζωή της, τις επιλογές της. Να είναι ικανή να υπερασπιστεί τη ζωή της και τον εαυτό της και τα θέλω της, τις αποφάσεις της. Αυτό είναι το πιο σημαντικό που θα ήθελα.
«Στα μικρά και μεγάλα αγόρια θα ήθελα να τους πω ότι οι άντρες κλαίνε, δεν είμαστε ζούγκλα»
«Στα μικρά και μεγάλα αγόρια θα ήθελα να τους πω ότι οι άντρες κλαίνε και είναι πάρα πολύ ωραίο να κλάψεις. Μάθε να εκδηλώνεις τα συναισθήματά σου, μην κρύβεσαι πίσω από την ταμπέλα που σου έχουν φορέσει μεγαλώνοντας, ότι πρέπει να φαίνεσαι δυνατός και μετα τι να κάνεις για να επιβιώσεις, πρέπει να παίζεις τον ρόλο αλλιώς θα σε φάνε λάχανο.
Αυτό το αγοράκι που κάποτε έτρεχε στην αγκαλιά της μαμάς του και έκλαιγε που χτύπησε, να μπορούσε να το ξανακάνει επειδή στεναχωρήθηκε, επειδή ένιωσε κάτι το οποίο τον προσέβαλε, τον έκανε να λυπηθεί. Να μην είναι η βία το καταφύγιο, δηλαδή ότι μπορώ να είμαι δυνατός και άρα μπορώ να επιβληθώ. Δεν είμαστε ζούγκλα. Σεβασμός σε αυτό που νιώθεις, σε αυτό που είσαι, σεβασμός και αναγνώριση σε εσένα και στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου κάθε φορά».
Ρίτα Αντωνοπούλου τι γυναίκα είσαι;
«Η Ρίτα έχει περάσει από πάρα πολλά στάδια. Σε αυτή τη φάση είναι μια ώριμη γυναίκα. Που νομίζω πια ότι ξέρω τι θέλω, ξέρω τι μου αξίζει, και δεν θα με αφήσω ανυπεράσπιστη. Είμαστε συνοδοιπόροι πια. Και επίσης έχω την τύχη και την ευλογία να κάνω στη ζωή μου αυτό που αγαπάω, χωρίς εκπτώσεις και να είναι κάτι που αγαπούν κι άλλοι. Και έχω και ένα παιδί το οποίο το λατρεύω, το οποίο με γεμίζει με χίλιους δυο τρόπους, άρα αυτή τη στιγμή που μιλάμε είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος».
Τα επόμενα βήματα της Ρίτας Αντωνοπούλου
«Δεν θέλω να την αφήσω αυτή την παράσταση, θέλω να την ταξιδέψω όσο περισσότερο γίνεται, θέλω να την φέρω σε επαφή με όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Σαν μια πράξη όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά σαν μια πράξη ανθρώπινη στον κόσμο που ζούμε αυτή τη στιγμή. Είναι ο δικός μου μικρός αγώνας οπότε έχει πολύ μεγάλη σημασία για εμένα να συνεχίσει, να προχωρήσει κι άλλο.
Σίγουρα όμως υπάρχουν πρότζεκτ που θα τρέχουν παράλληλα και το καλοκαίρι. Έχω την επιθυμία να ετοιμάσω και άλλη μια παράσταση που θα και διαφορετική και η επιθυμία μου είναι να μπλέξω τα έργα των Μίκη Θεοδωράκη και Θάνου Μικρούτσικου».
* Η συνέντευξη έγινε στο Hobbs (Λεωφ. Πεντέλης 110, Βριλήσσια, τηλ.: 210 8037893)
Πληροφορίες
Της Γυναίκας Σου Η Καρδιά"
Σταυρός Του Νότου Plus
Σάββατα 21, 28 Μαρτίου & 4 Απριλίου
Προπώληση εδώ
